Posts tonen met het label Lichaam van Christus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lichaam van Christus. Alle posts tonen

woensdag 10 februari 2010

Podium en Gemeente – deel 8

.

Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.





Hoofdstuk 8
Ouderlingen en diakenen in de praktijk van de Gemeente

Ouderlingen en diakenen moeten werken met inzicht en eensgezind zijn
Er zijn zoveel christenen die denken dat het dienen van God slechts gebeuren kan met “podiumwerk”, met het spreken vanaf het podium, daarom vlassen[1] velen vooral op dit werk. De andere aspecten of dienstbetoon aangaande het werk in Gods geestelijk Koninkrijk zien zij niet en willen zij niet zien. In hun ogen is een goede ouderling van minder waarde is dan de allerberoerdste “voorganger”, maar… God kan die ouderling zo gebruiken dat het werk in de Gemeente tòch door- en voortgaat, ondanks die “beroerde” voorganger. Zoals God ons ook (als voorbeeld) te zien geeft in de Bijbel. Want, waar Barak in gebreke bleef, toen hij tot actie moest komen in de Naam van de Here, gebruikte de Here zelfs een zwakke vrouw, de profetes Debora, en maakte haar tot richteres van Israël (zie Richteren, hoofdstuk 4 en 5). God passeerde zó Barak! Daarom, laten wij mannen ons ook “mannelijk”[2] gedragen in de dienst van de Here.
Laten alle arbeiders de (geestelijke) toestand in de eigen Gemeente eerlijk onder ogen durven zien. Sommige Gemeentelijke tekortkomingen liggen aan de oppervlakte, maar andere worden pas ontdekt als u MET en IN die Gemeente leeft. Hoe nodig is daarom het werk van de PLAATSELIJKE arbeiders!
Het is moeilijk voor ons, christenen, om de dingen net zo te (leren) zien als God ze ziet. En wat God ziet, aangaande het “reilen en zeilen” van de Gemeente, is altijd de waarheid. Het is niet prettig om te horen dat wij, naar Gods oordeel, behoren tot de Gemeente van Laodicea… (zie Openb. 3:14-22)[3]. De overgrote meerderheid van de Laodicea-Gemeente is in Gods ogen namelijk (geestelijk) “naakt en blind”; het zijn christenen die geen “ogenzalf” hebben, die geen geestelijk inzicht hebben. Maar als wij gewillig zijn en eerlijk, dàn zullen wij moeten erkennen dat Gods Woord de Waarheid is. Het erkennen van deze waarheid, maar ook deze Goddelijke aanklacht aangaande onze geestelijke lauwheid – die vooral stimulerend in ons zou moeten werken – moeten ons op de knieën brengen, waar wij ons voor God zullen vernederen onder belijdenis van onze tekortkomingen, zonden en gebreken. Dan pas kan God iets doen in ons persoonlijk leven en – wanneer Hij ons innerlijk VERNIEUWD zal hebben – dan kan Hij ons leren om te werken en te bidden voor het geheel!
Er wordt vandaag-de-dag veel gesproken en nagedacht over de eenheid van Gods Gemeente/Kerk, maar kan er sprake zijn van eenheid in het groot, als er in ‘het eigen Jeruzalem’, in de eigen Gemeente/Kerk, nog geen eenheid is? Bovendien is de eenheid naar de Schrift niet mogelijk door MENSELIJKE activiteiten, maar alleen door de bediening en heerlijkheid van de Heilige Geest! Eerst moeten wij PERSOONLIJK de Heilige Geest GOED ontvangen hebben en wel zó, dat Hij Zich – door ons heen – kan ontplooien en manifesteren[4]. Niet eerder kan God ons – door Zijn Geest – leren bidden voor die (Goddelijke) eenheid. Lees Johannes 17, geliefden, lees dit hoofdstuk biddend en de Geest van God zal u de waarheid laten zien; Hij zal u laten zien waarom Jezus zó voor die (Goddelijke) eenheid kon bidden. Daar was “de heerlijkheid van God” in Zijn bediening! En deze (Goddelijke) heerlijkheid hebben wij te zoeken en in deze (Goddelijke) heerlijkheid hebben wij te arbeiden!
Laten de dienaars/werkers in de Gemeente daarom EENSGEZIND, schouder aan schouder, voor de Here arbeiden. Er kan geen waarachtige eensgezindheid bestaan, als er geen NEDERIGHEID gevonden wordt, geen ware (Goddelijke) liefde; als men niet “één van ziel en één van gevoelen” is. Er kan geen Schriftuurlijke eenheid zijn als ALLEN – in het hoofd en in het hart – niet HETZELFDE denken en voelen.
• “Maak dan mijn blijdschap volkomen, doordat u eensgezind bent, dezelfde liefde hebt, één van ziel en één van gevoelen bent. Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in ootmoed de één de ander voortreffelijker achten dan zichzelf.” (Filip. 2:2-3, HSV)
Indien de – o zo noodzakelijke – eensgezindheid in de Gemeente in gevaar komt, dan moet er ook doeltreffend worden ingegrepen. Paulus hoorde tijdens zijn afwezigheid van de onenigheid die er bestond tussen twee arbeidsters in de Gemeente te Filippi, genaamd Euodia en Syntyche. Hij pakte de koe bij de horens en vermaande die twee bij name in zijn brief aan die Gemeente.
• “Ik roep Euodia en Syntyche ertoe op eensgezind te zijn in de Here”. (Filip. 4:2, HSV)
Als er, zelfs tussen twee gelovigen in dezelfde Gemeente, een zekere rancune in het hart wordt gekoesterd, geeft dat een terugslag op die Gemeente, omdat zoiets de Geest van God bindt in Zijn manifestatie, in Zijn werkingen en (Geestes)uitingen in die Gemeente. En dit gebeurd ook als er AFGUNST wordt gekoesterd in het hart van de één ten aanzien van de ander! Kortom, als wij plaats geven aan vleselijke gevoelens boven de tucht van de Heilige Geest, dan is het einde daar! Deze vleselijke gevoelens hoeven nu niet direct overspel en/of hoererij te zijn; het kunnen relatief kleine dingen zijn, vandaar dat wij in het (Bijbel)boek Hooglied[5] lezen over “kleine vosjes” die DE WIJNGAARD BEDERVEN (zie Hgl. 2:15)! Bid daarom dagelijks in uw avond- en ochtendgebed om reiniging van uw wezen – in en door het Bloed van het Lam – en overdenk, voordat u ’s nachts gaat slapen, waarmee u de Here die dag hebt bedroefd en leg die feiten berouwvol neer aan de voet van Zijn kruis! Zó zal Hij u vergeven en vernieuwen. Laat verzoening daar zijn, eer de zon ten onder gaat, verzoening met de Here en met uw medemensen!

Kandidaten voor ouderling of diaken moeten eerst worden beproefd
Zowel bij de functie van ouderling alsook bij die van diaken is het belangrijk, en Bijbels, dat de kandidaten voor deze functie eerst worden beproefd, voordat zij tewerk worden gesteld. Wij staan aan de veilige kant, als wij doen wat God zegt. Er zijn voorschriften voor het Gemeenteleven, zoals deze, die wij niet mogen veronachtzamen, juist omdat wij leven in benarde tijden.
U kunt in de Gemeente niet “onderwijzen en vermanen”, als u aan datgene wat u onderwijst of waarin u vermaant zelf nog mank gaat. Om – vanuit een oprecht hart – te kunnen “onderwijzen en vermanen” moeten werkers eerst zelf worden beproefd of zij blijven volharden in het geloofsleven volgens de gezonde (Bijbelse) leer.
Onderwijs van iemand die zelf niet volhardt in het geloofsleven (volgens de gezonde, Bijbelse leer), mist elke geestelijke uitwerking! Daarom dient een dienaar in de Gemeente, net als elke arbeider van God, geestelijk wakker en waakzaam te blijven, opdat hij niet door de boze (d.i. door satan) wordt verleid en misleid!

Gods dienaars moeten, ondanks alles, de tucht in de Gemeente handhaven (zie noot 6)
Het valt voor een dienaar in de Gemeente, dus ook voor een ouderling of diaken, vaak niet mee om medebroeders en -zusters te vermanen en/of te bestraffen. Toch heeft God niets te maken met ons gevoel. Het gevoel is een bestanddeel van de “oude mens” en mag daarom NIET in stand worden gehouden in het Koninkrijk van God, omdat het thuis hoort bij het (zondige) “vlees” en omdat de Here wil dat wij met die “oude, vleselijk ingestelde mens” afgerekend hebben (of alsnog afrekenen). Ik wil daarmee niet zeggen dat u, als dienaar in de Gemeente, uw medebroeders en -zusters liefdeloos mag vermanen en/of bestraffen, want dan zou u van het ene uiterste naar het andere uiterste gaan. U moet er echter goed van doordrongen zijn dat u een bepaalde medebroeder of -zuster tekort doet als u niet vermaand en/of bestraft, terwijl hij of zij het wel nodig heeft. Ook doet u God tekort in wat Hij van u vraagt, ja, wat Hij van u, als Zijn dienaar, zelfs eist! Uiteindelijk doet u zo de HELE Gemeente tekort! Doen wij echter wat God wil, omdat de Geest van God ons daartoe dringt, dan zullen de Gemeenteleden God leren vrezen en zij zullen u als dienaar respecteren. Maar als u iets verkeerds in de Gemeente laat staan (d.i. niets aan een probleem of het zondige gedrag van een Gemeentelid doet), dan schept dit slechte voorbeeld weer nieuwe, soortgelijke zonden; vooral wanneer zwakke leden dit slechte voorbeeld bij u, als dienaar van de Gemeente, zien. U zult dan nooit kunnen verwachten dat de leden van die Gemeente God leren vrezen zoals het moet! Ook zullen zij ù, als dienaar in de Gemeente, niet leren respecteren. U schept zodoende een ongezonde, gemeentelijke sfeer!

Gods dienaars moeten hun plaats in de Gemeente weten
Opzieners of ouderlingen moeten ook HUN plaats in de Gemeente weten, vooral ten opzichte van hun voorganger, die de Here over die Gemeente heeft aangesteld. Zo behoren zij de samenkomsten, waar op hun bediening en aanwezigheid gerekend wordt, NIET te verzaken, tenzij met medeweten èn instemming van hun voorganger.
Tot zover, als inleiding, iets over “de plichten van opzieners (of ouderlingen) en diakenen in de Gemeente”. Nu willen wij nagaan waar de bedieningen van ouderlingen – en wel in de meer beperkte betekenis van het woord (dus in de betekenis van: helpers van de voorganger van de plaatselijke Gemeente, in de geestelijke zaken, dus om de Gemeente te helpen wijden) – en die van diakenen praktisch op neerkomen.

KLIK HIER om deze studie (deel 8) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen![7]

CJH Theys[8]

[1] Vlassen = Sterk verlangend of begerig uitzien naar.
[2] Mannelijk = Zoals – vooral Bijbels en geestelijk gezien – van een man verwacht wordt. Een man die zich manifesteert als een “geestelijk VOLWASSEN man” en die jaagt naar “de mate van de grootte van de volheid van Christus” (zie Ef. 4:13).
[3] Zie eventueel de studie “Tot welke Gemeente behoren wij?”, van H. Siliakus/A. Klein, op ons Weblog van 24-1-2010.
[4] Manifesteren = Zich (door ons heen) openbaren. Openbaren = Bekend of zichtbaar doen worden. Bovennatuurlijke waarheden bekendmaken. Waarneembaar worden.
[5] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl/ – de studie: “Beschouwingen over het boek Hooglied (over de innige band tussen Bruid en Bruidegom)” van H. Siliakus.
[6] Wij hopen over enkele maanden de studie “Gemeentelijke tucht” van CJH Theys op onze website te plaatsen.
[7] Voor deel 1 t/m 7 van “Podium en Gemeente”, zie ons weblog van 4/6, 10/7, 10/8, 10/9, 10/10 en 10/11, 10-12-2009 en 10-1-2010.
[8] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel op ons weblog van 23-8-2009.
• De 1ste uitgave van deze studie was omstreeks 1970 (in boekvorm). Deze hernieuwde versie is door ons bewerkt naar (meer) HEDENDAAGS Nederlands.


maandag 10 augustus 2009

Podium en Gemeente – deel 3A

Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.





Hoofdstuk 3
De Gemeente, Gods woning in de Geest (deel 1)
Al de (ware) kinderen Gods hebben één ding gemeen: de basis van hun wezen en leven is Jezus Christus. Zij zijn allen “gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus Zelf de hoeksteen is, op Wie het hele gebouw, goed samengevoegd, verrijst tot een heilige tempel[1] in de Here” (Ef. 2:20-21, HSV). Jezus Christus is ons aller Fundament, de Basis en de Kracht van ons leven. Hij leeft en werkt in ons allen; ons aller geestelijke groei kan slechts een groeien zijn in en door Hem! Niets van de mens – niets van het “vlees”, dat (geestelijk gezien) dood is in Gods ogen – kan ons geestelijk doen groeien; wij kunnen geestelijk alleen groeien in en door de Geest van Christus, Die niet buiten Zijn Woord gaat! Het is Zijn liefde, die in ons – meer en meer – wordt uitgestort, waardoor een groeiende band met elkaar en een onderlinge genegenheid ontstaat, waardoor en waaraan waarachtige kinderen Gods overal ter wereld elkaar altijd zullen herkennen. Het is deze liefde van God die tenslotte alle scheidsmuren tussen de verschillende christelijke gemeenschappen zal doorbreken! Zo zal op dit fundament van God het gehele gebouw, dat op deze wijze goed is samengevoegd, verrijzen tot een heilige tempel in de Here (zie Ef. 2:20-21).
Daarom is het wonderbaar, wanneer kinderen van God, één van zin zijnde, samenkomen om Hem te verheerlijken. Dan is Jezus daar ook, want Hij woont in hun hart. “Want waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben Ik in hun midden” (Matth. 18:20, HSV).
Daarom is het eveneens wonderbaar, wanneer kinderen van God, staande (d.i. ingaande) op Zijn beloften, de genadetroon van God met vrijmoedigheid naderen, want ze worden omgeven en gedragen door de Geest van God. “Want door Hem (d.i. door Jezus Christus) hebben wij beiden (gelovigen uit “Joden en heidenen”) door één Geest de toegang tot de Vader” (Ef. 2:18, HSV).
Het is hierdoor, dat, wanneer wij hier op aarde in Zijn Naam machten binden en mensen van die machten ontbinden, deze ook in de eeuwigheid gebonden en ontbonden zijn. Geprezen zij Zijn wonderbare Naam!
De Here God noemt de Gemeente Zijn woning in de Geest. Het Fundament (d.i. Jezus Christus), “op Wie ook u mede gebouwd wordt tot een woning van God, in de Geest” (Efeze 2:22, HSV).
Zo is ook de individuele christen een woning van God in de Geest en zijn of haar hart is de troon van God! Het is in het hart (van de ware christen), dat de Geest van God woont en troont (d.i. het voor het zeggen heeft), en het is vanuit het hart, dat de Heilige Geest over het leven (van de ware christen) regeert. Naar de mate, dat de christen op de Weg is (d.i. naar Zijn wil en welbehagen “handelt en wandelt”), naar die mate zal Gods Geest zijn of haar lichaam, ziel en geest gaan beheersen, in Gods reinheid kunnen bewaren en hem of haar als een instrument van Zijn gerechtigheid (kunnen) gebruiken tot de redding van velen, en kan hij of zij met de apostel Paulus zeggen: “Want de liefde van Christus dringt ons.” (2 Kor. 5:14, HSV)
Het is de Heilige Geest in ons, die dringt en aandrijft om Hem dienstbaar te zijn, wanneer en waar Hij wil!

Slechts wedergeboren gelovigen hebben deel aan de Gemeente van Christus
Deze woning van Hem, deze geestelijke tempel van God, noemt Zijn Woord ook het Lichaam van de Here Jezus Christus. Allen onder de gelovigen die WEDERGEBOREN zijn, wedergeboren door de omhelzing van HET EVANGELIE van de Here Jezus Christus en de innerlijke werking van de Heilige Geest, hebben deel aan dit Lichaam en worden kinderen van God genoemd. Laten wij dit GOED begrijpen: niet alle gelovigen maken deel uit van dit Lichaam, maar alle wedergeborenen onder de gelovigen, al worden natuurlijk ALLE gelovigen hiertoe (op)geroepen.
· “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien.” (Joh. 3:3b, HSV)
· “Als iemand niet geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk van God niet binnengaan.” (Joh. 3:5b, HSV)
· “Maar dit zeg ik, broeders, dat vlees en bloed het Koninkrijk van God niet kunnen beërven.” (1 Kor. 15:50a, HSV)
Wij moeten dus WETEN – dat is: overtuigd zijn – dat wij WERKELIJK WEDERGEBOREN zijn door water en door Geest. Beiden zijn in de eerste instantie de symbolen van de waterdoop en de doop met de Heilige Geest, maar in het bijzonder van de Geest en het Woord. Wij worden wedergeboren door het badwater van het Woord, dat het instrument is van de Heilige Geest. Daarom kan ik dit niet genoeg benadrukken om zielen niet teleur te stellen, juist in deze laatste dagen: God kent maar één standaard, één eis, in deze laatste, Nieuwtestamentische periode (van 2000 jaar) sinds Hij op Golgotha alles heeft volbracht, en dat is: DE WEDERGEBOORTE! Wij hebben gezien, dat de wedergeboorte een innerlijke werking is van de Heilige Geest door het Woord, die noodzakelijkerwijs moet leiden naar zowel waterdoop als Geestesdoop. Dit is iets, dat niet straks, in het hiernamaals gebeuren moet, maar NU en hier in DIT leven!
Zolang als u in twijfel leeft ten opzichte van uw wedergeboorte, kunt u er op rekenen dat u NIET wedergeboren bent. “immers, wie twijfelt, lijkt op een golf van de zee”, zegt Jabobus, “u wordt heen en weer geslingerd” (zie Jak. 1:6b). Iemand die zó wandelt is niet wedergeboren, en kan voor anderen geen lamp zijn die zijn of haar licht laat schijnen in deze duistere wereld. Dat proces van wedergeboorte en wezensvernieuwing, dat diep in uw hart begint, leidt u in de heiligmaking.
· “Jaag de vrede na met allen, en de heiligmaking, zonder welke niemand de Here zien zal.” (Hebr. 12:14, HSV)
U kunt niet leven in heiligmaking als u hier ruzie zoekt en daar herrie maakt; dat is onmogelijk! Gods Woord geeft u daarom het volgende advies: “Houd, zo mogelijk, voor zover het van u afhangt, vrede met alle mensen” (Rom. 12:18, HSV). Hier worden in de eerste plaats geen ongelovigen, maar huisgenoten van God, uw medebroeders en zusters, mee bedoeld!
God wil ons dus maken tot een plaats, waar Hij leven kan en wonen wil, een woonplaats in de Geest.
[2] Vroeger wilde Hij wonen in de tabernakel[3] van Mozes in de woestijn en later in de tempel van Salomo, die beide typebeelden zijn van de Gemeente. Wij vormen dus de samenstellende delen van deze tempel, de levende stenen ervan, die elk apart weer een tempel van God vormen, zoals er geschreven staat in 1 Korinthe 3 vers 16: “Weet u niet dat u tempel van God bent en dat de Geest van God in u woont?” (HSV)
Dus niet het gebouw, waar de kinderen van God samenkomen, is Gods tempel en huis, maar alle ware kinderen van God, waarvan de nog levenden overal op aarde verspreid zijn; diè vormen Gods Huis en Tempel, het Lichaam van de Here Jezus Christus, de “vergadering van de eerstgeborenen” (zie o.a. Hebr. 12:22-23). Wij moeten dus niet, net als de mohammedanen, gebonden zijn aan een bepaalde plaats, zoals zij gebonden zijn aan hun moskee en aan Mekka. Maar, helaas zijn vele christenen net zo. Zij binden zich aan een kerkgebouw, een ander gebouw schijnt hun geen zaligheid te bezorgen…
“Zo bent u dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God” (Ef. 2:19, HSV). Alle kinderen Gods, zowel de hier op aarde nog levenden, als zij die al “bij de Here” zijn, zijn medeburgers van elkaar en huisgenoten van God.

Gods Gemeente vormt een uitverkoren geslacht, een Koninklijk priesterdom, een heilig volk
· “Dan wordt u ook zelf, als levende stenen, gebouwd tot een geestelijk huis, tot een heilig priesterschap, om geestelijke offers te brengen, die voor God aangenaam zijn door Jezus Christus.”
(1 Petr. 2:5, HSV)
· “Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie (SV: een heilig volk), een volk dat God Zich tot Zijn eigendom maakte; opdat u de deugden zou verkondigen van Hem Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht.” (1 Petr. 2:9, HSV)
Allen die tot de woning of woonplaats van God behoren, de samenstellende delen ervan (d.i. de tot één geheel gevormde christenheid), worden hier “levende stenen” genoemd. Een “dode steen”, een geestelijk dode christen, moet eerst – door de werking van de Heilige Geest en Zijn Woord – de dood en opstanding gesmaakt hebben in Christus; hij (of zij) moet eerst wedergeboren zijn uit water en Geest, om een “levende steen” te kunnen zijn en door de Heilige Geest ingebouwd te worden in het geestelijk Huis van God, de woonstede van God in de Geest, het Lichaam van de Here Jezus Christus.
Alleen zó wordt een christen priester in Gods Huis. Eén van de eerste dingen, wat de Heilige Geest brengen wil in het leven van een christen, is: de HEILIGHEID VAN GOD! Want alles wat er te doen is in dat Koninkrijk van God moet “de goede reuk van Christus” hebben, Die het Hoofd is van dat Lichaam. Zoals er bij ons geen geldstuk is zonder de afbeelding van de vorstin, zo moet elk kind van God zijn herschapen naar Zijn Beeld en Zijn Gelijkenis. God nu is heilig, daarom moet een kind van God ook heilig zijn, een heilige priester, behorende tot Gods heilig priesterschap, om geestelijke offers aan God op te offeren, die Hem aangenaam zijn door Jezus Christus. Een christen wordt heilig door de inwoning en heerschappij van de Heilige Geest IN en OVER zijn (of haar) wezen. Het zegel van Zijn Wezen, Zijn Heiligheid, drukt Hij in het wezen van de christen!
Eén van de eerste geestelijke offers, die een – naar de geest – levende christen moet volbrengen is het gebedsoffer.
· “Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God.” (Filip. 4:6, HSV)
Deze offers moet een christen eerst volbrengen; want, hoe zal hij (of zij) tot zichtbare en voelbare offers komen, als hij (of zij) niet eerst in staat is om de gebedsoffers tot God te brengen? U weet zelf, hoe het in uw leven gegaan is, toen Christus in uw leven kwam, nadat u uw hart hebt geopend in lof en prijs en aanbidding; toen getroostte u zich als vanzelf financiële offers, toen werd het betalen van uw tienden (dus 10% van al uw inkomsten) een vanzelfsprekendheid.
Allen, die zó door Gods Geest worden geleid op de weg van wedergeboorte en heiligheid zijn voor God “een uitverkoren volk, een koninklijk Priesterschap” (zie 1 Petr. 2:9).
Behalve Zijn heiligheid deelt Gods Geest deze christenen iets van Zijn MACHT en KRACHT, iets van Zijn KONINKLIJKHEID, mee. Hoewel Hij “lammeren” van hen maakt, die Hij uitzendt te midden van “wolven”, geeft Hij hun, door Zijn Wezen, ook het hart van de Leeuw van Juda! Halleluja! Hierdoor durven zij satanische verdrukkingen en beproevingen te tarten – in de Naam van Jezus – en weerstaan ze de helse verleidingen van satan en zijn helpers door de kracht van het overwinnend Bloed van het Lam!
[4] Deze “Lams- en Leeuwennatuur” doet hen willen leven èn sterven voor Jezus!
Dan volgt de grote taak, die Hij op hun schouders legt: ZIJ MOETEN VERKONDIGEN DE DEUGDEN VAN HEM DIE HEN UIT DE DUISTERNIS GEROEPEN HEEFT TOT ZIJN WONDERBAAR LICHT (zie 1 Petr. 2:9)! Dit nu is de algemene roeping van ieder kind van God: hij (of zij) moet een getuige zijn van Christus… Dit is dus NIET die bijzondere roeping, waarmee de Geest van God in uw en mijn leven komt, om u en mij een ambt, een bediening, in Zijn Gemeente te geven. Eerst moeten wij dus getuigen zijn van Christus in de algemene zin, waarná Hij ons roept om een bijzondere functie in Zijn Lichaam te bekleden. God zij al de glorie!

KLIK HIER om deze studie (deel 3A) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen![5]

[2] Zie noot 1.
[3] Voor meer over de geestelijke betekenis van de tabernakel, zie eventueel op onze website de studies: “Christus in de Tabernakel” van CJH Theys en/of “De Tabernakel van Israël” en/of “Lukas; het boek van de NIEUWE MENS in Christus” van E. van den Worm.
[4] Zie eventueel op onze website de studie: “De overwinningen van het gestorte Bloed van het Lam, Dat nu op de hemeltroon zit, over satans zondemacht” van E. van den Worm.
[5] Voor deel 1 en/of 2 van “Podium en Gemeente”, zie ons Weblog van 4 juni en/of 10 juli 2009.
[6] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel op ons weblog, onder “Mijn volledig profiel weergeven”.
· De 1ste uitgave van deze studie was omstreeks 1970 (in boekvorm). Deze hernieuwde versie is door ons bewerkt naar (meer) HEDENDAAGS Nederlands. De originele versie (digitaal uitgetypt) is eventueel op aanvraag – via
info@eindtijdbode.nl – te verkrijgen.