zondag 24 januari 2010

Tot welke Gemeente behoren wij?

Naa(Naar aanleiding van Openbaring 2 en Openbaring 2 en 3).







Naar aanleiding van
Openbaring 2 en 3









De zeven Gemeenten uit het Bijbelboek Openbaring, hoofdstuk 2 en 3, typeren niet alleen de Gemeente of Kerk uit een zevental opeenvolgende tijdvakken uit de kerkgeschiedenis, maar in de eerste plaats de (deel)gemeenten die tezamen – waarschijnlijk in een zekere tijdsopvolging – de Gemeente of Kerk van de eindtijd zullen vormen. De twee laatste Gemeenten,
1. Filadelfia en
2. Laodicea,
staan voor de twee delen waarin de eindtijdgemeente uiteindelijk uiteen zal vallen, respectievelijk:
1. “de Gemeente van de wijze maagden”, dit is de uiteindelijke Bruidsgemeente, en
2. “de Gemeente van de dwaze maagden”.[1]
Van de overige vijf Gemeenten kunnen wij zeggen dat zij zich opsplitsen in “Filadelfia-delen” en “Laodicea-delen” (zo verrijzen dan Filadelfia en Laodicea), met dien verstande dat Smyrna als GEHEEL naar Filadelfia overgaat. Tenslotte zal ook van Laodicea nog een deel (namelijk “de overwinnaars” – zie Openb. 3:21) overgaan naar Filadelfia. Om het één en ander beter te kunnen voorstellen plaatsen wij onderstaande tekening:



“Het verband tussen de zeven Gemeenten”
of
“De ontwikkeling van de scheiding in de Gemeente van de laatste dagen” (zie noot 2)

Efeze
Uit de brief aan Efeze leren wij, dat de Gemeente van de eindtijd geïnfiltreerd zal worden door vele verleiders – het eerste eindtijdteken van Jezus – zie Openbaring 2 vers 2. Met name worden genoemd de Nikolaïeten (zie vers 6). Over wat het Nikolaïtisme was en is, bestaan verschillende meningen. Volgens dr. J.A. Seiss is het een stroming die zich (in bedekte of openlijke vorm) keert tegen het algemeen priesterschap van de gelovigen (wat te lezen staat in zijn boek: “De Komende Christus”, deel 1, blz. 90). Het is onder meer de wortel van het Rooms-Katholicisme. Steeds wanneer mensen of groepen in de Gemeente zich als een geestelijke elite gaan beschouwen, is er sprake van “de werken van de Nikolaïeten” (zie vers 6). De “dwaze maagden Gemeente” zien wij bij Efeze al opdoemen, wanneer wij lezen over “het verlaten van de eerste liefde” (zie vers 4).

Smyrna

In de brief aan Smyrna maken wij kennis met een steeds brutaler optreden van geveinsde (dus: schijnheilige) en valse christenen (zie vers 9). In deze brief, waarin geen enkel verwijt voorkomt, worden tijden van vervolging en verdrukking voor Christus’ Gemeente/Kerk aangekondigd (zie vers 10). Het zijn de vervolgingen van “het Begin der Smarten” (het vijfde zegel – zie Openb. 6:9-11 en vergelijk dit met Matth. 24:8-9).

Pergamus

Een Gemeente temidden van een krom en verdraaid geslacht is het beeld van Pergamus (zie vers 13). Ook hier treffen wij een verwijzing aan naar verdrukkingen. Eveneens komen wij hier de geloofsafval tegen, waarvan wij al eerder spraken (zie vers 14-15). “De leer van Bileam” (zie vers 14) is een stroming die de Gemeente/Kerk wil verwereldlijken. Het is datgene wat wij kennen als wereldsgezindheid, een kwaad dat inderdaad in onze tijd – wij leven immers al in de tijd die wij hier bespreken – reeds grote proporties heeft aangenomen.

Thyatira

In de brief aan Tyatira wordt gesproken over moeilijke omstandigheden, waaronder de Gemeente nochtans zal volharden en standhouden (zie vers 19). Deze zware tijd houdt verband met een aanval van de krachten van verleiding, die zijn weerga niet zal hebben gekend (zie vers 20). In dit verband wordt gesproken over “de diepten van satan” (zie vers 24), het tegenovergestelde van “de diepten van het Woord”! Maar de Gemeente als geheel zal in die strijd toch triomferen (zie vers 22-23), door Goddelijk ingrijpen wel te verstaan. De volgelingen van Izébel zullen echter stellig in de Grote Verdrukking terechtkomen!

Sardis

Sardis toont de groei van de “dwaze maagden Gemeente”: in naam levend, maar in werkelijkheid geestelijk dood (zie Openb. 3:1). Hier wordt op het vóórkomen van SCHIJNBARE geestelijke oplevingen gewezen (wat dus niet “het vuur van Gods Geest” is, maar “vals vuur”)! Verder worden de werken van deze Gemeente niet “vol” (d.i. onaf of onvolmaakt) gevonden voor God (zie vers 2) – een treffende parallel met de lege lampen van de dwaze maagden (zie Matth. 25:3 en 8) – vanwege toenemende lauwheid. Aan deze gelijkenis doet ook de (geestelijke) ‘slaaptoestand’ denken, die hier uitgebeeld wordt (zie vers 2-3). Opnieuw zien wij echter dat er een kleine groep getrouwen blijft, een “heilig overblijfsel”, waaruit uiteindelijk “de Gemeente van de wijze maagden” zal voortkomen (zie vers 4-5). De “witte (of onbevlekte) klederen” van vers 5 KUNNEN klederen van martelaarschap zijn (vergelijk Openb. 6:11), maar waarschijnlijker is het dat er de “Bruiloftskleding” mee bedoeld wordt (zie Matth. 22:11), de kleding der gerechtigheid.

Filadelfia

In Filadelfia aanschouwen wij dan de UITEINDELIJKE Bruidsgemeente. Want tot DEZE Gemeente wordt gezegd, dat zij de Grote Verdrukking niet behoeft mee te maken (zie vers 10). Het is een VOLMAAKTE Gemeente, want geen enkel verwijt horen wij over haar. Het ontvangen van “de Naam van God” (zie vers 12) – zijnde het bekleed worden met de volheid van de Godheid (zie Openb. 12:1 en noot 3) – is een verwijzing naar het huwelijk van deze “Bruid” (de Bruidsgemeente) met Christus. Bij het huwelijk ontvangt de vrouw namelijk de naam van de man (en dit geldt ook bij het huwelijk tussen Christus en Zijn Bruid). Ook de vereenzelviging van Filadelfia met “het nieuwe Jeruzalem”[4] is een aanduiding dat wij hier met de Bruidsgemeente te doen hebben (zie vers 12 – en vergelijk dit met Openb. 21:2). In de dagen van Filadelfia zullen de geveinsde/schijnheilige en valse christenen niet langer verborgen blijven (zie vers 9). Alle kwaad en ongerechtigheid in de Gemeente zal geopenbaard en uitgedreven worden (vergelijk de geschiedenis van Ananias en Saffira – zie Hand. 5).

Laodicea
Laodicea, tenslotte, is de “Gemeente van de dwaze maagden”, de Gemeente van die kinderen Gods die geestelijk niet “gereed” zullen zijn, wanneer Jezus wederkomt (de “dwaze maagden” behoren weliswaar tot de “aanvankelijke” Bruidsgemeente, maar niet tot de “uiteindelijke”).
Kenmerken van deze gelovigen zijn:
• geestelijke lauwheid (zie vers 15-16 – vergelijk het “uit Mijn mond spuwen” met het “uitwerpen in de buitenste duisternis” van Mattheüs 25 vers 30 – het zijn verwijzingen naar de Grote Verdrukking),
• zelfingenomenheid en een “groot” denken van zichzelf (verkapte hoogmoed), zie vers 17.
Het zijn eigenschappen die samengaan met wereldsgezindheid en vleselijkheid. Het is een Gemeente die een ZOGENAAMDE, schijnbare, geestelijke welvaart kent. Schijnopwekkingen en een voortdurend welslagen – voor wat betreft uiterlijke zaken – zullen haar zover brengen. Maar zij mist wat de uiteindelijke Bruidsgemeente WEL bezit, namelijk:
• het “goud” van de Heilige Geest,
• de “witte klederen” van reinheid en gerechtigheid (nodig om de Bruiloft van het Lam[5] in te kunnen gaan), en
• de “ogenzalf” van de Heilige Geest (zodat zij met geestelijke blindheid geslagen is), zie vers 18.

KLIK HIER als u deze studie – die te lang is voor op het weblog – verder wilt lezen.


H. Siliakus/A. Klein


  • Als onze (eindtijd)studies u interessant lijken, zouden wij het fijn vinden als u ook anderen op onze website en/of ons weblog (met 2 maal per maand een ‘nieuwsbrief’) wilt attenderen
  • Zie voor onze Bijbelstudies www.eindtijdbode.nl/
  • Nog niet alle studies staan op onze website vermeld

[1] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl/ – de studie “De 5 wijze en de 5 dwaze maagden en hun eigen lotsbestemmingen in de eindtijd” van E. van den Worm of “Een ANDER geluid – Het verschil tussen ‘het Lichaam van Christus’ en ‘de Bruid van Christus’”, van A. Klein.
[2] Zie eventueel op onze website de studie “Drie grote toekomstige scheidingen” van H. Siliakus.
[3] “En er verscheen een groot teken in de hemel (het koninkrijk der hemelen op aarde, de Gemeente/Kerk): een vrouw (de vrouw van het Lam), bekleed met de zon, en de maan was onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren” (Openb. 12:1, HSV). De Bruid (NA haar huwelijk “de Vrouw” – zie noot 11) is hier bekleed en doorkleed met de drievoudige openbaring van de almachtige God (nl. de zon: beeld van de Vader; de maan: beeld van de Zoon; de sterren: beeld van de Heilige Geest).
• Vergelijk Openbaring 12:1 ook nog met Hooglied (het boek over de Bruid en Bruidegom) 6 vers 10 (NBV): “Wie is zij, die daar oplicht als de dageraad, zo helder als de volle maan, zo stralend als de zon, zo ontzagwekkend als een vaandelvrouw?”
• En ook nog met Jesaja 60 vers 1-3: “Sta op (d.i. blijf niet in uw zonden of geestelijke slaap “liggen”), word (geestelijk) verlicht, want uw licht (de Here Jezus Christus, in en door de Heilige Geest) komt en de heerlijkheid van de Here gaat over u op. 2 Want zie, duisternis zal de aarde bedekken en donkerheid de natiën, maar over u zal de Here opgaan en Zijn heerlijkheid zal over u (d.i. de Bruid) gezien worden (zie noot ). (NBG) 3 Volken laten zich leiden door jouw (van God ontvangen) licht, koningen door de glans van je schijnsel.” (NBV)
[4] Zie eventueel op onze website de studie “Het nieuwe Jeruzalem, de Bruid van het Lam van God, het Lichaam van Christus” van E. van den Worm.

zaterdag 23 januari 2010

Boekbespreking 1: God gaat in de eindtijd de Gemeente/Kerk en de wereld schudden



Een Bijbelstudie van Bijbelleraar E. v.d. Worm[1],
uitgegeven door “uitgeverij De Eindtijdbode”.


Waarom gaat de Here de naties schudden?
De Here gaat al de naties in de eindtijd, vlak voor Zijn wederkomst, schudden, omdat de ongerechtigheid onder de naties zich heeft vermenigvuldigd en zich verder gaat vermenigvuldigen.
• “En omdat de wetsverachting (d.i. de ongerechtigheid) toeneemt, zal de liefde van de meesten verkillen.” (Matth. 24:12)
• “En gelijk het geschiedde in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen (van de wederkomst) van de Zoon des mensen: zij aten, zij dronken, zij huwden, en zij werden ten huwelijk genomen (men geeft prioriteit aan het aardse) tot op de dag, waarop Noach in de ark ging en de zondvloed kwam en ALLEN verdelgde. Op dezelfde wijze als het geschiedde in de dagen van Lot: zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden. Maar op de dag, waarop Lot uit Sodom ging, regende vuur en zwavel van de hemel en verdelgde hen allen.” (Luk. 17:26-29)
• “Toen de Here zag, dat de boosheid van de mensen groot was op de aarde en al wat de overleggingen van zijn hart voortbrachten te allen tijde boos was, berouwde het de Here, dat Hij de mens op de aarde gemaakt had, en het smartte Hem in zijn hart. En de Here zei: Ik zal de mensen, die Ik geschapen heb, van de aardbodem UITROEIEN, de mensen zowel als het vee en het kruipend gedierte en het gevogelte des hemels, want het berouwt Mij, dat Ik hen gemaakt heb. Maar Noach vond genade in de ogen van de Here.” (Gen. 6:5-8)
De Here God brengt dus in de eindtijd Zijn oordelen over de aarde om haar bewoners tot bekering te brengen.
• “Wanneer uw gerichten (of: oordelen) op de aarde zijn, leren de inwoners der wereld gerechtigheid.” (Jes 26:9b)
• “Nabij is de grote dag des Heren, nabij en hij nadert haastig. Hoort, de dag des Heren; bitter schreeuwt dan de held. Die dag is een dag van verbolgenheid, een dag van benauwdheid en van angst, een dag van vernieling en van vernietiging, een dag van duisternis en van donkerheid, een dag van wolken en van dikke duisternis, een dag van bazuingeschal en van krijgsgeschreeuw tegen de versterkte steden en tegen de hoge hoektorens. Dan zal Ik de mensen benauwen, zodat zij gaan als blinden, want zij hebben tegen de Here gezondigd, en hun bloed zal worden uitgestort als stof en hun ingewand als drek. Noch hun zilver, noch hun goud zal hen kunnen redden op de dag van de verbolgenheid des Heren. Door het vuur van Zijn naijver zal de ganse aarde verteerd worden, want vernietiging, ja, een verschrikkelijk einde zal Hij alle inwoners der aarde bereiden.” (Zef. 1:14-18)
• “Komt tot uzelf, ja, komt tot inkeer, gij schaamteloos volk, voordat het besluit tot uitvoering komt (als kaf gaat een dag voorbij) voordat over u komt de brandende toorn des Heren, voordat over u komt de dag van de toorn des Heren. Zoekt de Here, alle ootmoedigen des lands, gij die zijn verordening volbrengt; zoekt gerechtigheid, zoekt ootmoed; misschien zult gij geborgen worden op de dag van de toorn des Heren.” (Zef. 2:1-3)
Hij wil namelijk vóór Zijn wederkomst nog een grote zielenoogst van ontelbare zielen in Zijn hemels Koninkrijk brengen.
• “Daarna zag ik, en zie, een grote schare, die niemand tellen kon, uit alle volk en stammen en natiën en talen stonden voor de troon en voor het Lam, bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen.” (Openb. 7:9)
Ook Paulus profeteerde van deze Goddelijke schudding in de eindtijd.
• “Maar over de tijden en gelegenheden, broeders, is het niet nodig, dat u geschreven wordt: immers, gij weet zelf zeer goed, dat de dag des Heren zo komt, als een dief in de nacht. Terwijl zij zeggen: het is alles vrede en rust, overkomt hun, als de weeën een zwangere vrouw, een PLOTSELING verderf, en zij zullen geenszins ontkomen.” (1 Thess. 5:1-3)
Hij spreekt van een PLOTSELING verderf, dat over de wereld komt, dat de wereld zal ervaren als de weeën van een zwangere vrouw. Weeën van een zwangere vrouw, als haar tijd van baren gekomen is, geschieden plotseling, in steeds toenemende mate en met steeds snellere opeenvolging.
Mijns inziens is deze schudding door de Heer van de naties al begonnen.

Tot zover de “Boekbespreking”. Als u deze studie wilt lezen, KLIK HIER.

A. Klein


NOOT:
De aardbeving in Haïti (van 1,5 week geleden) had een kracht van ruim 7 op de schaal van Richter. Het is opmerkelijk dat het aantal zware aardbevingen toeneemt. Een week eerder werden de Salomons Eilanden getroffen door een beving met een kracht van 6,2.


[1] Als u iets meer wilt weten over deze Bijbelleraar, zie dan het artikel op ons Weblog van 23-10-2009, klik hier.

zondag 10 januari 2010

Podium en Gemeente – deel 7



Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.





Hoofdstuk 7
Ouderlingen en diakenen

Wat wordt in Gods Woord onder opziener of ouderling verstaan?

Uit de brief van Paulus aan Timotheüs leren wij, dat er twee soorten van opzieners of ouderlingen zijn.
• “Bewijs aan ouderlingen die goed regeren, dubbele eer, vooral aan hen die arbeiden in het Woord en in de leer.” (1 Tim. 5:17, HSV)
Er zijn dus ouderlingen of opzieners in de meer beperkte betekenis van het woord, dus in de (gangbare) betekenis van: helpers van de voorganger van de plaatselijke Gemeente, in de geestelijke zaken, dus om de Gemeente te helpen wijden, en te helpen om over de Gemeente te “regeren”, zoals bovenstaande Bijbeltekst het uitdrukt. Onder ouderlingen of opzieners in de ruimere zin van het woord verstaat men: apostelen, herders, evangelisten en leraars. Dit zijn degenen “die arbeiden in het Woord en in de leer”. Maar… deze laatstbedoelde ouderlingen moeten zich echter niet méér achten dan de eerstbedoelde; want de christelijke gulden regel[1] zegt immers, dat “de één de ander voortreffelijker moet achten dan zichzelf” (zie Filip. 2:3). Deze laatstbedoelde ouderlingen hebben de gave van het Woord ontvangen, zij het in verschillende zin en mate, als een roeping van Gods Geest en niet uit zichzelf! En wat willen wij doen of zeggen, als de Heilige Geest hen daarvoor (d.i. voor die taak of bediening) wil gebruiken! Gods Geest is supreme en souverein (d.i. Hij is de Allerhoogste en een Oppermachtig Heerser)! Glorie voor God. Zo heeft Gods Geest Filippus en Stefanus geroepen als evangelisten, terwijl de Gemeente van Jeruzalem (onder leiding van de 12 apostelen, zie Hand. 6:2-5), hen tot diakenen had aangesteld. En de apostelen dachten er geen moment aan om tegen de wil van Gods Geest in te handelen.
Vandaag-de-dag zouden vele voorgangers dit echter wèl doen, wèl tegen Gods Geest ingaan, gedreven door menselijke kortzichtigheid en angst voor concurrentie, al gaat het doordrijven van hun eigen wil onder het mom van “het willen doen wat de Heilige Geest hen heeft geopenbaard”! In feite zijn zulke voorgangers bang dat die ouderling zich ontwikkelt in de lijn van ‘openbaarder van Gods verborgenheden’ en zij laten niet toe dat Gods Geest beslag krijgt op zijn leven door – op menselijke wijze – paal en perk te stellen aan zijn arbeid. Zij geven zo iemand gewoonweg géén gelegenheid. Soms leidt men hen wel op, maar men vertelt ze toch niet alles, bang als deze voorgangers zijn dat zulke ouderlingen hen straks zullen overvleugelen (d.i. in het geestelijke zullen overtreffen)!
De Heilige Geest werkt echter heel anders, namelijk op de manier zoals Hij dat ook door een rechtgeaarde[2] arbeider als Paulus kon bewerkstelligen: “Want ik heb niet nagelaten u heel de raad van God te verkondigen.” (Hand. 20:27, HSV)
Datgene wat Paulus van de Heilige Geest ontvangen had gaf hij ook aan zijn jongere medegelovigen door en bewaarde dat niet voor zichzelf. Glorie voor Jezus!
Wel mijn broeders en mede-voorgangers, wij hoeven niet bang te zijn voor concurrentie of voor al dat soort dingen, want als wij hieraan beginnen, komen wij zelf geestelijk niet vooruit, omdat wij de Heilige Geest hierin weerstaan! Wij laten ons dan leiden door ons vlees! En God zal onze kandelaar, als wij Hem getrouw en oprecht dienen, heus niet van zijn plaats wegnemen![3] Zijn wij niet ALLEN van Hem afhankelijk? De Here Jezus Christus was nooit bang voor concurrentie. Hij maakte Zijn discipelen deelgenoot van Zijn heerlijkheid; Hij vertelde hun over “heel de raad van God”; Hij leidde hen dieper in Gods Woord, dieper dan de massa die het nog niet kon dragen. Dat Hij hun nog niet alles heeft kunnen vertellen, is begrijpelijk, als wij het raadsplan van God kennen en de geestelijke tekortkomingen van Zijn discipelen zien, ondanks Zijn leiding. Zelfs nog bij Zijn hemelvaart vroegen ze Hem of Hij Zijn Koninkrijk NU ging openbaren… Ondanks alles hadden zij nog steeds een aards koninkrijk voor ogen en verlangden zij naar de grootheid van Israël, met Hem als Koning!

De Schriftuurlijke voorwaarden, waaraan opzieners of ouderlingen hebben te voldoen
“Dit is een betrouwbaar woord: als iemand verlangen heeft naar het ambt van opziener, begeert hij een voortreffelijk werk. Een opziener nu moet onberispelijk zijn,
1. de man van één vrouw,
2. nuchter (SV: wakker),
3. matig,
4. eerbaar,
5. gastvrij,
6. bekwaam om (Gods Woord) te onderwijzen,
7. niet verslaafd aan (SV: niet genegen tot) wijn,
8. niet vechtlustig (SV: geen smijter)[4] ,
9. niet uit op schandelijke winst, maar welwillend (SV: bescheiden)[5] , niet strijdlustig en niet inhalig.
10. Hij moet zijn eigen huis goed besturen, zijn kinderen onderdanig houden, in alle eerbaarheid. (Want als iemand zijn eigen huis niet weet te besturen, hoe zal hij voor de gemeente van God zorg dragen?)
11. Hij mag geen pasbekeerde zijn, opdat hij niet hoogmoedig wordt en daardoor onder het oordeel van de duivel valt.
12. En hij moet ook een goed getuigenis hebben van buitenstaanders, opdat hij niet in opspraak komt en in een strik van de duivel terechtkomt.” (1 Tim. 3:1-7, HSV)
Dit Bijbelgedeelte begint met de eis dat een opziener ONBERISPELIJK moet zijn: er mag niets op hem aan te merken zijn in zijn “handel en wandel”. Dan vervolgt het Woord met een opsomming van zaken waarin een opziener onberispelijk moet zijn.

1. Een opziener moet “de man van één vrouw” zijn

Vóór alles moet een opziener of ouderling onberispelijk zijn in zijn huwelijksleven; hij moet zijn: DE MAN VAN ÉÉN VROUW. Wat wil dat zeggen? In deze Bijbelse manier van zeggen ligt het “niet-gescheiden-mogen-zijn” opgesloten. Immers, al is iemand voor de (aardse) wet gescheiden, dan is hij dat nog niet voor God; want een huwelijk wordt bij God slechts ontbonden door de dood! In het licht van Gods Woord heeft een gescheiden man, die daarna weer hertrouwd is, dus twee vrouwen, al heeft hij in het geheel geen gemeenschap meer met zijn eerste vrouw. Een gescheiden man zal dus nooit opziener in de Gemeente mogen zijn! Denk erom, ik spreek over een gescheiden en hertrouwd zijn in de bekeerde staat. Wat de betrokkene vroeger, als heiden, gedaan heeft en hoe hij toen geleefd heeft, is een geheel andere zaak. Gods Woord richt zich tot christenen, tot kinderen van God. Dit niet-gescheiden-mogen-zijn slaat op ùw leven, nàdat u zich hebt bekeerd. Het doet er dus niet toe, hoe uw huwelijksleven was vóór u zich bekeerde; u leefde toen in duisternis en wist niet, hoe God het wilde hebben. NU staat u echter in het Licht van God en uw leven hebt u dus nu te richten naar Zijn Woord; want u hebt nu Jezus Christus aangenomen als uw Levensheer. Wat de Here ONheilig acht, mag door u niet heilig worden geacht. God heeft het voor het zeggen in Zijn Wijngaard, in Zijn Gemeente, in Zijn Lichaam.
Als de Bijbel spreekt van “man-van-één-vrouw”, dan houdt dit in dat een opziener een gehuwd man moet zijn; en wel NAAR BEHOREN getrouwd. Hij mag niet zo maar “in vrije liefde” met een vrouw samenleven, zoals dit vandaag-de-dag veel gedaan wordt in de wereld. Hij moet een christelijk huwelijk en huwelijksleven kennen.
Vanzelfsprekend sluit deze uitdrukking “man-van-één-vrouw” iedereen voor het ambt van opziener of ouderling uit die – openlijk of bedekt – in bigamie[6] leeft; en ook iedereen, die naast hun wettige vrouw nog “amourettes” hebben.

2. Een opziener moet (in geestelijke zin) “wakker” zijn
Vervolgens moet een opziener of ouderling WAKKER zijn, dus niet (in geestelijke zin) slapen. Zijn gedachtenwereld moet méér in beslag genomen worden door de dingen van de Geest; die moeten in hem de overhand hebben – dus niet de dingen van het vlees, de dingen van het alledaagse leven – om de Here in de Gemeente (steeds wéér en méér) dienstbaar te kunnen zijn. Natuurlijk mag hij zijn werk in de maatschappij, als hij dat (nog) heeft, niet verwaarlozen; hij moet ook daar een arbeider zijn op wie men aan kan, zodat de Naam van de Here daarom niet gelasterd zal worden. Maar de tijd die over blijft moet hij zo veel mogelijk aan de Here wijden.
Hoe meer zijn geest bevangen wordt met de dingen van deze wereld, hoe minder bekwaam hij zal zijn om de geestelijke dingen van de Heilige Geest te ontvangen; hoe minder bekwaam hij zal zijn om, temidden van de Gemeente, zijn werk als opziener of ouderling te kunnen doen.
• “Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God.” (Kol. 3:1-3, HSV)
• “Want het bedenken van het vlees is de dood, maar het bedenken van de Geest is LEVEN en VREDE.” (Rom. 8:6, HSV)
• “En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar wordt innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid (d.i. van uw denken), om te kunnen onderscheiden wat de wil van God is, namelijk de goede en welgevallige en volmaakte.” (Rom. 12:2, HSV)

3. Een opziener moet “matig” zijn
MATIGHEID moet worden betracht in alles, vooral op zinnelijk gebied. Hier valt het eten en drinken onder, maar boven alles, waar een opziener tòch een getrouwd man moet zijn, het seksuele leven. Daar is véél onmatigheid op dit gebied. God vraagt van u matigheid in uw seksuele leven. Hoe kunt u anders, wat dit betreft, de jongeren tot voorbeeld zijn? Jongeren die nog in hun “Sturm-und-Drang” periode (van onstuimigheid en dadendrang) zijn, die nog een leven kennen, waarin de driften hun nog ruimschoots parten spelen. Pas als uw lusten niet meer centraal staan, kunt u een leven leiden dat aan Gods Geest onderworpen is! Zeg niet, dat het ONmogelijk is. Bij God zijn ALLE dingen mogelijk. Hij kan alle zondige werkingen van het lichaam doden door het Vuur van de Heilige Geest.
• “Want als u naar het vlees leeft, zult u (geestelijk gezien) sterven. Als u echter door de Geest de (zondige) praktijken van het lichaam doodt, zult u (geestelijk gezien) leven.” (Rom. 8:13, HSV)
Nu moet u ook weer niet denken dat de Rooms-Katholieken, met hun celibaat, het bij het rechte eind hebben. Helemaal niet, want die eis staat niet vermeld in Gods Woord. Sterker nog, God Zèlf heeft het huwelijk ingesteld en gezegd dat een opziener “de-man-van-één-vrouw”, dus een getrouwd man, moet zijn. Maar wij moeten gereinigd (willen) worden van onze zondige, vleselijke lusten en onze wandel moet daarom “gekuist”[7] worden door gewillig – achter Jezus aan – de kruisweg te volgen; weliswaar levende te midden van deze wereld, maar niet behorende tot deze wereld! Het geheim van een overwinnend (geestelijk) leven is, naast een onwrikbaar geloof (in het, voor ons persoonlijk, volbrachte offer van Christus aan het kruishout van Golgotha), het beslist kennen van een in alle opzichten – dus ook in het seksuele – overgegeven leven aan onze Here Jezus Christus. Dan worden wij door Gods Geest gelouterd in het Vuur van Zijn Wezen. Alleen zo kunt u, net als Paulus, uw lichaam – DOOR DE HEILIGE GEEST – bedwingen en het tot dienstbaarheid brengen aan onze Here Jezus Christus, en aan Zijn Gemeente. Halleluja! Hebt u wel eens een kaars zien opbranden? Zij brandt het helderst, als zij op haar eind is. Zo is het ook met uw en mijn leven. Hoe meer het kruisproces in ons wezen voltooid wordt, hoe wonderbaarlijker ons getuigenis en arbeid voor de Here is. Geprezen zij Zijn wonderbare Naam!
In het huwelijksleven moeten man èn vrouw deze kruisweg in Jezus Christus willen volgen, anders is er geen houden aan! Gods Woord onderkent de grote kracht van de seksuele drift, want er staat geschreven:
• “Onttrek u niet aan elkaar, behalve met onderling goedvinden voor een bepaalde tijd, om u te wijden aan vasten en bidden. Kom daarna weer bij elkaar, opdat de satan u niet zal verzoeken, OMDAT U ZICH NIET KUNT ONTHOUDEN.” (1 Kor. 7:5, HSV)
Daarom moeten wij ook niet meer willen doen dan de genade van God in het leven van beiden, man èn vrouw, heeft bewerkt. Altijd moeten wij in ons leven een geestelijk evenwicht handhaven en nooit naar één kant doorslaan. Dit is nooit Gods wil. "Overgeestelijkheid" wordt nooit veroorzaakt door de Heilige Geest, maar is een vrucht van het vlees dat voor Jezus uit wil lopen! Kom daarom beiden tot Jezus met hetzelfde gemoed en hetzelfde gevoelen. God wil dat wij, net als Abraham, tegen de Here zeggen: “Zie, hier ben ik”! (Gen. 22:1c). Laat God over uw leven beschikken! Wat wij, mensen, niet kunnen, dat doet Hij! Hij zal ons herscheppen door Zijn Woord, zoals er geschreven staat in Psalm 107 vers 20: “Hij zond Zijn Woord en heelde hen!”
Prijs Zijn wondervolle Naam! God zit nog altijd op Zijn troon; Hij is almachtig! Hij zal Zijn weg gaan in uw hart en leven, als u wilt leren om datgene te willen, wat Hij wil. Dan zal HIJ het doen. Halleluja!

KLIK HIER om deze studie (deel 7) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen![8]

CJH Theys[9]

[1] Een gulden regel = Een wijze vermaning of een goede raad.
[2] Rechtgeaard = De goede aard (of natuur) hebbend. Ook wel: Echt of rechtschapen (d.i. eerlijk).
[3] Een waarschuwing uit Openbaring 2:5 aan de Gemeente te Efeze, bestemd voor christenen die zich niet willen bekeren (d.i. afkeren van hun liefdeloze en dus zondige “handel en wandel”).
[4] De (tussen haakjes) toegevoegde woorden vanuit de oude Statenvertaling (SV) is in dit Bijbelgedeelte vooral gedaan omdat de uitleg (zie de sub-titels met de nummers 1 t/m 12) oorspronkelijk vanuit de Statenvertaling is gedaan.
[5] Zie noot 4.
[6] Bigamie = Het gelijktijdig met twee (of zelfs nog meer) personen gehuwd zijn.
[7] Gekuist, van het werkwoord “kuisen” = Hier: Gezuiverd worden (van alles wat zondig en ongepast is).
[8] Voor deel 1 t/m 6 van “Podium en Gemeente”, zie ons weblog van 4/6, 10/7, 10/8, 10/9, 10/10 en 10/11 en 10-12-2009.
[9] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel op ons weblog van 23-8-2009.
• De 1ste uitgave van deze studie was omstreeks 1970 (in boekvorm). Deze hernieuwde versie is door ons bewerkt naar (meer) HEDENDAAGS Nederlands.

donderdag 24 december 2009

Voorbereidingen voor Zijn komst

.















Jezus’ komst aangekondigd
Opnieuw naderen we (weer) de tijd van het jaar waarin de gehele “christelijke” wereld de geboorte van de Here Jezus, de Zoon van God, herdenkt.
Toen de Zoon van God – nu alweer bijna 2000 jaar geleden – naar deze wereld kwam, verordineerde God, dat er iemand zou zijn, die Zijn komst zou aankondigen en die de weg zou bereiden voor Zijn glorieuze bediening (op aarde). En die “wegbereider” was Johannes de Doper.
God heeft ook bepaald, dat Zijn Zoon andermaal (d.i. voor de 2de keer) naar deze aarde zal komen en opnieuw heeft Hij Zich een “stem” verkozen om een volk gereed te maken voor deze 2de komst (d.i. de wederkomst) van Zijn Zoon. De donkere schaduwen van oorlog, hongersnood, pestilentiën en onrust ontwaren wij overal. Tegen deze achtergrond is er voor ons des te meer reden om ons te verheugen over de (weder)komst van Hem, Die het Licht der wereld, de Vredevorst en de Verlosser voor de mensheid is.
Johannes de Doper was de voorloper (of wegbereider) van de Here Jezus toen Hij kwam als “het Kind van Bethlehem”. Nu wordt de Heilige Geest echter uitgestort over een (gelovig) volk, vergaard uit alle windstreken, dat geroepen is om de voorlopers (of wegbereiders) te zijn voor Jezus’ wondervolle WEDERKOMST.[1]
 

De “schoot” van de opwekking
Johannes de Doper werd geboren uit godvruchtige ouders, die de wegen des Heren liefhadden (zie Lukas 1:5-6)[2]. Zacharias en Elizabet “waren beiden rechtvaardig voor God en wandelden onberispelijk volgens alle geboden en rechten van de Heren”. Ook vandaag-de-dag zoekt God harten die – in heiligheid en waarheid – voor Hem willen leven, opdat Hij de opwekking van de laatste dagen (de zgn. Spade-Regen-opwekking)[3] kan zenden. Vele jaren lang hadden Zacharias en Elizabet verlangd naar een zoon. Hoe waarlijk verlangen (ook) vandaag-de-dag vele harten naar een machtig bezoek van Gods Geest[4] in kracht en heerlijkheid! En God hoorde de hartekreet van dit mensenpaar. Toen alle natuurlijke hoop was vergaan, gaf Hij hen de vreugde van hun leven – een zoon, de heraut[5] van God, DE Koning. Zo hoort God heden ook het schreien van ùw hart en alhoewel alle aardse hoop misschien vervlogen is (of lijkt), Hij blijft getrouw! Hij ZAL Zijn Geest uitstorten over harten die waarlijk “hongeren en dorsten” naar Hem, want… Hij heeft een opwekking beloofd voor het laatste der dagen!

Weinig ware godsvrucht
In de dagen voor de 1ste komst van Christus was er een groot tekort aan waarachtige aanbidding en aan waarachtig dienen van de Heer. In de tempel, op de berg Sion, werd een ceremoniële godsdienst beoefend. De Farizeeërs waren eigengerechtige en geveinsde “gelovigen”. De Sadduceeërs waren de rationalisten[6] van die tijd. Zij loochenden het bovennatuurlijke en trachtten het dienen van God geheel in het menselijke vlak te trekken. Maar Zacharias en Elizabet bleven trouw aan de Heer en aan Zijn geopenbaarde Woord. Vandaag-de-dag zien wij dezelfde dingen. In de godsdienstige wereld zien we de moderne Farizeeër in zijn mantel van trots en we zien de modernist, die alles wat bovennatuurlijk is in het Woord van God probeert weg te nemen. Maar te midden van dit alles heeft God een (gelovig) volk dat Hem trouw blijft. Zij geloven Zijn Woord en weten, dat Hij Zijn beloften zal vervullen.

Bij het gebedsaltaar
Zacharias stond bij het reukofferaltaar[7] toen hem de komst van zijn zoon, Johannes de Doper, werd aangezegd door de engelachtige boodschapper. God zag Zijn getrouwe dienstknecht bij het gebedsaltaar. Het vuur was op het altaar en de wolk van reukwerk steeg op tot God. In deze wolk verscheen plotseling een bovennatuurlijke openbaring, want… Zacharias zag een engel des Heren. Vandaag-de-dag gebeurt (nog steeds) hetzelfde. God hecht er namelijk grote waarde aan, wanneer wij de tijd nemen om te bidden[8] en Hem te zoeken. Het “reukofferaltaar” of “gebedsaltaar” (waar men God aanbidt “in geest en waarheid” – zie Joh. 4:23) is de plaats van Goddelijke openbaring. Het “vuur van God” moet op het altaar van onze harten zijn (of komen). In de wolk van het reukwerk – door het bidden in de Geest – zal God ons geheimenissen openbaren waarvan deze wereld in het geheel geen weet heeft. Hij zal tot ons spreken over de voorbereidingen voor de (weder)komst van de Koning! In onze dagen zal God Zich op wondervolle wijze openbaren, om de mensen – in geestelijke zin – wakker te maken[9] en te waarschuwen dat de (weder)komst des Heren[10] nabij is.

De getuigen van de Heer
De Here openbaarde (door een engel – zie Luk. 1:11) aan Zacharias, dat het leven en de bediening van Johannes de Doper zou zijn: “VERVULD met de Heilige Geest” (zie Luk. 1:15). Johannes de Doper werd vervuld met de Heilige Geest om het grote werk te doen, dat God hem te doen gaf. Desgelijks (dus: op dezelfde wijze) heeft God beloofd om in de eindtijd (de zgn. laatste dagen waarin wij nu leven) Zijn Heilige Geest uit te storten[11] op hongerige harten, overal ter wereld, opdat zij Zijn getuigen (kunnen) zijn, om de mensen – op alle plaatsen – te waarschuwen dat de komst des Heren genaakt. Zelfs als klein kind, nog in de moederschoot, verheugde Johannes de Doper zich over de (1ste) komst van de Here (zie Luk. 1:44)[12]. Net zo moeten ook wij Zijn verschijning liefhebben. Hij moet de vreugde van onze harten zijn.
De lange nacht (van wachten op Zijn wederkomst) is bijna voorbij. Spoedig zal “de Zon der gerechtigheid opkomen (beeld van Zijn wederkomst) met genezing onder Zijn vleugelen” (zie Mal. 4:2) en ons de blijde dag van het duizendjarig Vrederijk[13] brengen.
Het is niet verwonderlijk dat het laatste gebed in de Heilige Schrift luidt: “Ja, KOM Here Jezus!” (zie Openb. 22:17). Johannes de Doper werd geboren in het heuvelland van Judea, onder het nederige volk van die dagen. Net zo zien wij, dat vandaag-de-dag aan de “armen van geest” het Evangelie verkondigd wordt. “Niet veel wijzen naar het vlees, niet veel machtigen, niet veel aanzienlijken” worden door God geroepen (zie 1 Kor. 1:26-27). God wil wonen bij diegenen die “nederig van hart” en “verslagen van geest” zijn!

Waterdoop en Geestesdoop
Toen Johannes de Doper verscheen in de woestijn, predikte hij een boodschap van bekering. Hij zei: “Bekeer u, want het Koninkrijk der hemelen is nabijgekomen!” (Matth. 3:2, 4:17). Het waren geen ONzekere klanken en zijn boodschap weergalmde door het gehele land. Menigten werden (geestelijk) wakker geschud en wilden het woord dat hij – als Gods boodschapper – predikte horen. Zij verstonden de (geestelijke) boodschap die hij sprak en begrepen daardoor dat er een grote verandering op komst was.
Vandaag-de-dag wordt diezelfde boodschap gepredikt door een (gelovig) volk dat gedoopt is in de Heilige Geest. Opnieuw luidt het: “Bekeer u, want het Koninkrijk der hemelen is nabijgekomen!” Ditmaal wordt aan mannen en vrouwen voorgehouden dat de wederkomst van de Zoon des mensen ophanden is (d.i. weldra staat te gebeuren). Opnieuw zijn menigten (geestelijk) wakker geschud en velen beseffen dat een grote verandering aanstaande is. Spoedig zal de Here Jezus verschijnen en zal het Koninkrijk van God ten volle werkelijkheid worden op deze aarde. Johannes doopte degenen die, met berouw over hun zonden, tot geloof kwamen en die de – van God gegeven – boodschap geloofden. Desgelijks (dus: op dezelfde wijze) zullen menigten in dit late uur (op “de tijdklok” van de eindtijd) de Here Jezus volgen in de wateren van de doop (waarmee zowel de waterdoop alsook de Geestesdoop[14] wordt bedoeld) om – geestelijk gezien – op te staan èn “in nieuwheid des levens” te wandelen en “in nieuwheid des geestes” te dienen (zie Rom. 6:4 en 7:6). De waterdoop brengt ons (als het goed is) tot een dieper verstaan van de dood en de opstanding van onze Here Jezus. Johannes predikte ook dat de Here Jezus de gelovigen zou “dopen met de Heilige Geest en met vuur” (zie Matth. 3:11 en Luk. 3:16). Alle vier de Evangeliën vermelden dat dit vervat was in de – van God gegeven – boodschappen die Johannes bracht. Getrouw stelde hij de Here Jezus voor als DE Doper met de Heilige Geest[15]. Ook dit is de boodschap die in de laatste dagen gepredikt MOET worden! Velen in onze dagen zijn er reeds mee bekend geworden (d.i. hebben zelf die ervaring), dat Christus Jezus DOOPT in de Heilige Geest, net zoals Hij deed in het verre verleden, want… “Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid” (Hebr. 13:8). Deze tijdsbedeling (van de Heilige Geest, een periode van ongeveer 2000 jaar, de zgn. “bedeling van de GENADE” – red.) ving aan met de stem van Johannes de Doper, die verklaarde dat Hij Die kwam hen zou onderdompelen, niet in water zoals hij dat had gedaan, maar in de Heilige Geest, ja in het wezen en de tegenwoordigheid van God Zelf. Deze tijdsbedeling zal eindigen met de stem van de Gemeente (beter gezegd: de Bruid of Bruidsgemeente) van de laatste dagen, uitroepende dat Degene Die spoedig in heerlijkheid zal verschijnen, ons zal dopen met de Heilige Geest. Hij doopt met de Heilige Geest èn met Vuur om ons – geestelijk – toe te bereiden voor Zijn (weder)komst.

Deel aan het Koninkrijk van God
Zij die acht gaven op de boodschap van Johannes de Doper ontvingen een eeuwige beloning. Zij ontvingen het burgerschap van een Koninkrijk dat niet voorbij zou gaan. De heerlijkheid en de kracht van het toen zo machtige Romeinse rijk is al lang geleden voorbij gegaan, maar de heerlijkheid van het Koninkrijk der hemelen blijft tot in alle eeuwigheid. Allen die heden Gods boodschap van de laatste dagen aannemen en die zich – in geestelijke zin – GEREEDMAKEN voor de wederkomst van de Here Jezus, zullen een beloning ontvangen die eeuwig van duur zal zijn. Luister naar die boodschap van “de stem van de roepende in de woestijn”! “Maak (in geestelijke zin) de weg van de Here gereed (SV: Bereidt de weg des Heren), maak Zijn paden recht” (Matth. 3:3b, Mark. 1:3b en Luk. 3:4b).
De (weder)KOMST des Heren is NABIJ.

Rev. W.W. Patterson[16]
  

  • Als onze (eindtijd)studies u interessant lijken, zouden wij het fijn vinden als u ook anderen op onze website en/of ons weblog (met 2 maal per maand een ‘nieuwsbrief’) wilt attenderen.
  • Zie voor meer Bijbelstudies onze website www.eindtijdbode.nl/ 
  • Nog niet alle studies staan op onze website vermeld.


[1] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl/ – de studie: “De Wederkomst van Christus nader bekeken” van A. Klein.
[2] Zie eventueel op onze website de studie: “Lukas – Het Boek van de NIEUWE MENS in Christus” van E. van den Worm. In deze Bijbelstudie wordt de diep-geestelijke betekenis van het gehele boek Lukas “vers voor vers” nader uitgelegd.
[3] Spade-Regen-opwekking = De opwekking die het gevolg is van de uitstorting van de Heilige Geest (de zgn. Spade of Late Regen) in de eindtijd – zie Joël 2:23b en 28-29.
[4] Zie eventueel op onze website de studies: “De werkingen van de Geest in de eindtijd” van E. van den Worm en/of “De natuurlijke mens en de Heilige Geest” van CJH Theys.
[5] Heraut = Letterlijk: Iemand die vroeger een vorst aankondigde en in zijn naam bekendmakingen deed. Johannes de Doper kondigde echter Jezus, DE Vorst (des Levens), aan en deed in Zijn Naam bekendmakingen.
[6] Rationalist = Een aanhanger van het rationalisme, en dit is: Een denkwijze waarbij alleen datgene aanvaard wordt, wat met het verstand te begrijpen is.
[7] Voor meer over de geestelijke betekenis van “het Reukofferaltaar”, zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl – de studies: “Christus in de Tabernakel” van CJH Theys en/of “De Tabernakel van Israël” en/of “Lukas; het boek van de NIEUWE MENS in Christus” van E. van den Worm.
[8] Zie eventueel op onze website de studie: “Leer Bidden” van CJH Theys.
[9] Zie eventueel op onze website de studie: “God gaat in de eindtijd de Gemeente/Kerk en de wereld schudden” van E. van den Worm.
[10] Zie noot 1.
[11] Zie eventueel op onze website de studie: “De werkingen van de Geest in de eindtijd” van E. van den Worm.
[12] Zie noot 2.
[13] Zie eventueel de studie: “Wat de Schrift leert over het 1000-jarig Rijk van de Here Jezus Christus” van E. van den Worm. (Staat helaas nog niet op onze website vermeld)
[14] “Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: stromen van LEVEND WATER zullen uit zijn (of haar) buik (d.i. binnenste) vloeien. (En dit zei Hij over de Geest, Die zij die in Hem geloven, ontvangen zouden…” (Joh. 7:38-39a).
[15] Zie noot 4.
[16] Uit het blad “Tempelbode” van december 1986 (overgenomen – en vertaald – uit het Engelstalige blad: “Pentecostal Power”). Het artikel is enigszins bewerkt door AK.

Voorbereidingen voor de (weder)komst van Jezus Christus - ware Godsvrucht

donderdag 10 december 2009

Podium en Gemeente – deel 6

.

Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.




Hoofdstuk 6
De algemene zendingsopdracht
“Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen.” (Mark. 16:15, HSV)

“Ga heen”!
Dit eerste gedeelte van de opdracht van de Here, openbaart, dat Gods zending VOL VAN AKTIVITEIT is. Een waarachtig dienstknecht van God kan zich geen “luilekker-leven” veroorloven en dan nog denken dat hij zijn roeping getrouw is gebleven.
Als u ergens een (Bijbelse) boodschap moet brengen, is er een tijd van voorbereiding nodig. Een tijd van gebedsgemeenschap met God, gebedsworstelingen en aanbidding van de Here, opdat Hij u die boodschap zal geven, die geschikt is voor dat uur en geschikt voor hen, die dan onder uw gehoor zullen zijn.
Er zijn predikers die niet geloven in de noodzaak van “een voorbereiding in en met Christus” voor een te brengen prediking. Zij steunen dan op hun geroepen-zijn en (in dit geval abusievelijk) op de Bijbelse uitspraak: “Doe uw mond wijd open en Ik zal hem vullen” (Ps. 81:11b, HSV). Als het dan zo ver is en zij de boodschap moeten brengen, doen zij hun “mond wijd open”, maar er is geen boodschap van God in hun hart… Hun getuigen en spreken is dan van de hak op de tak, er is geen geestelijke lijn in te bekennen!
Neen, vrienden, dit is niet wat God wil! Dit “doe uw mond wijd open en Ik zal hem vullen” slaat op de voorbereidende gebedsworstelingen, waardoor Gods Geest uit hetgeen-van-Christus-is zal nemen en het u zal verkondigen. God kan u een (Bijbel)tekst geven, maar dat is nog geen boodschap! U moet die (Bijbel)tekst dan uitwerken tot een boodschap onder de zalving van Gods Geest. Hij zal u dan de leidraad tonen, die Hij u wil laten volgen. Die (Bijbel)tekst is de kern van de boodschap, zoals het geraamte dat is van het menselijk lichaam. Het vlees echter, dat het lichaam gestalte (d.i. postuur en aanzien) geeft, zijn dan (in dit beeld) de belichtingen en neventeksten die de Heilige Geest u geeft, en dus de geestelijke lijn, die u hebt te volgen. De gestalte (d.i. het beeld) die de boodschap geeft, die u hebt te brengen, is die van de Here Jezus Christus. God zal u, zo doende, bekwaam maken om – als Zijn instrument – datgene te spreken, wat Hij wil dat u spreken zal! Prijst Zijn wonderbare Naam!
God heeft voor elke (Gemeentelijke of Kerkelijke) gemeenschap, waar u voor hebt te spreken, en voor iedere gelegenheid, Zijn geëigende (d.i. voor hen – op dat moment – geschikte) boodschap! Ik heb “evangelisten” gekend, ook “Pinkster-evangelisten”, die op hun tournee (dus: overal waar ze kwamen om te prediken) DEZELFDE boodschap brachten. Die boodschap was op zich Bijbels, maar was profetisch gezien ONgeschikt voor dàt uur en die gelegenheid. Zo’n boodschap, op die wijze gebracht, is dus in eigen kracht gebracht en zal daarom de zalving van de Heilige Geest missen!
Het is dus noodzakelijk om – in en door de Heilige Geest – intens gebedscontact met onze Goddelijke Zender te hebben, opdat wij Zijn lichte wenken en leiding kunnen verstaan en wij hierop kunnen inhaken. Hoe meer u zó met Hem mede-arbeidt, hoe méér u (de geestelijke dingen) verstaat, hoe dieper uw kennis en hoe verder uw geestelijk vergezicht reikt.
Wat kan ons hart brandend zijn als Hij ons Zijn Woord opent. Wij ervaren dan dezelfde belevenis als de beide Emmaüsgangers, toen Hij hun de Schriften opende (zie Luk. 24:45). Wij zijn (of worden) er, in één woord, door verkwikt! Menigmaal is moeheid van mij afgegleden, alleen al omdat God mij in Zijn Woord één ding liet zien! De ziel die zo’n geestelijke ervaring heeft, juicht, staat op in heerlijkheid en begint Hem te aanbidden, te loven en te prijzen! Het hart brandt dan door de gemeenschap met Jezus, het LEVENDE Woord! Gods Woord is waarlijk Geest en Leven! Zijn Woord is dan, als het ware, op dat ogenblik opnieuw “vlees geworden”!
U mag doctor zijn in de theologie, een leraar van de Schriften, en toch uw betoog buiten Christus houden. Er was een leraar onder de Joden, die (in de nacht) tot Jezus kwam en tot wie Jezus moest zeggen: “Bent u de leraar van Israël en weet u deze dingen niet? Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wij spreken wat Wij weten en getuigen wat Wij gezien hebben; en toch neemt u Ons getuigenis niet aan. Als Ik u de aardse dingen gezegd heb en u niet gelooft, hoe zult u geloven als Ik u de hemelse zeg?” (Joh. 3:10b-12, HSV)
Kennis van Gods Woord hebben is wonderbaar; maar kennis van Gods Woord, zonder dat de Heilige Geest in uw hart woont en troont, dus kennis zonder Zijn zalving, doet u geen vorderingen maken in het Koninkrijk van God! Want Hij (d.i. de Heilige Geest) is ons gegeven tot Kracht en tot Wijsheid van God (zie 1 Kor. 1:30). Wij hebben Hem (d.i. de Heilige Geest, de 3de Openbaringsvorm van God) in alle dingen nodig! Daarom kan het in “waarachtig Pinksteren” (d.i. bij een echte, Bijbelse vervulling met Gods Heilige Geest) zó zijn dat een oude moeder, een oude lieve ziel, die vervuld is met de Heilige Geest, méér van het Koninkrijk van God weet, dan een theoloog, die in Leiden is afgestudeerd! Verlaat u zich daarom op de Heilige Geest. Laat uw leven door Hem vol van (geestelijke) activiteit zijn, maar wacht eerst op Zijn tijd, zoals de Geest het – door Paulus heen – zei: “buit de geschikte tijd uit!” (zie Kol. 4:5b). Laten wij niet arbeiden ZONDER Hem, gedreven door een blinde fanatieke ijver, die niet uit God, maar uit de mens is! Laten wij daarom altijd op een verstandige wijze ACHTER Jezus aan gaan! Glorie voor God!

Heen gaan “in heel de wereld”
Als Hij u geroepen heeft, moet u zich nooit gebonden voelen aan die bepaalde plaats, waar Hij u (in eerste instantie) brengt. Hij heeft ons heel de wereld gegeven tot arbeidsveld. U moet zich niet binden aan plaatsen of mensen, u moet zich binden aan de Heilige Geest! Laat Hèm u leiden in alle arbeid! Ik kende een evangelist die zich had “gebonden” aan een bepaalde plaats. Als er weinig mensen kwamen kreeg hij er (om het zo te zeggen) bijna een hartaanval van; hij was dan helemaal uit het veld geslagen. Zag hij echter veel mensen komen, dan was hij o zó blij! Hij was duidelijk gebonden aan mensen en aan die plaats! Hij wilde mensen tellen, net zoals David het volk van Israël wilde tellen. Daarom geliefden, blijf de Here dienen, waar Hij u stelt of plaatst; dient HEM, wees een “gevangene” van JEZUS en géén gevangene van een bepaalde bediening of een bepaalde plaats, of van mensen!
De evangelist Filippus was midden in een Heilige-Geest-opwekking in Samaria, maar hij moest zich – van Gods Geest – begeven op de weg van Jeruzalem naar Gaza, een weg die eenzaam en moeilijk begaanbaar was omdat het gebied woest was. Hij had echter niet gemurmureerd en gerebelleerd, maar hij ging! De Opwekker is altijd de Geest van God Zelf; Hij had Filippus als instrument daartoe gebruikt. Op dat moment had God hem ergens anders nodig en Filippus gehoorzaamde, al wist hij nog niet waarvoor hij er heen moest gaan. En wat blijkt: Het was voor de redding van één ziel, namelijk: de kamerheer van Candacé, de koningin van de Ethiopiërs (zie Hand. 8:26-39). Daarna bracht de Geest van God Filippus niet terug naar Samaria – want daar had Hij al anderen die Hij als instrument kon gebruiken – maar naar Asdod, aan de Judese kust. Daar verkondigde Filippus het Evangelie in alle steden terwijl hij het land doorging, tot hij in Caesarea kwam (zie Hand. 8:40). Filippus was niet gebonden aan een plaats of groep, hij was een waarachtig dienstknecht van de Here Jezus Christus.
U mag geen “Pinkster-mohammedanen” worden! Mohammedanen voelen zich gebonden aan een bepaalde moskee en/of aan een bepaalde plaats, en aan Mekka. Laten wij God leren dienen en aanbidden, daar waar Hij dit van ons vraagt, in geest en in waarheid. God zendt ons in heel de wereld! Wees open voor zo’n zending! Aan de andere kant moet u geen “globetrotter of wereldreiziger-in eigen-kracht” gaan worden!
Toen God John Wesley wonderbaar vervuld had met Zijn Geest en hij – onder de zalving van Gods Geest –predikte over de doop met de Heilige Geest, werd hij door de Methodistenkerk, waartoe hij tot dan behoorde, als predikant bedankt; hij werd daar ontslagen. Toen ging hij uit die gemeenschap en steunde geheel en al op de Here. Gods Geest leidde hem naar het kerkhof, naar het familiegraf van de Wesley’s. Zoals gewoonlijk werd het kerkhof ’s zondags druk bezocht door familieleden van de overledenen. Gods Geest maakte John Wesley toen duidelijk dat dit familiegraf van de Wesley’s het eigendom van zijn familie was en hij daarop dus de Blijde Boodschap kon brengen voor de daar aanwezige grafbezoekers. De Geest van God werd vaardig in hem en hij begon te prediken. Hij zei daar: “De wereld is mijn Gemeente en dit graf mijn podium”. De Geest van God gaf hem een wereldzending! Hij werkte toen niet langer binnen de nauwe begrenzingen van de Methodistenkerk, maar kreeg een open oog en kracht voor Gods WERELDROEPING!
Geliefden, wees bereid om te gaan, daar waar God u heen wil zenden.

“Predik het Evangelie aan ALLE schepselen”
U heeft, als geroepen dienstknecht van de Here, een positieve opdracht: “Predik het Evangelie, predik de Blijde Boodschap!” Als u een “Blijde Boodschap” moet brengen, moet u eerst zorgen, dat die “Blijde Boodschap” uw eigen hart met blijdschap heeft gevuld!
Predik NOOIT een “organisatie”, predik NOOIT een “systeem”, predik NOOIT een “groep”; maar predik Gods Blijde Boodschap! Predik NOOIT uw eigen persoonlijkheid, maar predik Jezus Christus en Dien gekruisigd!
[1] Halleluja! Geliefden, het breekt u zuur op als u een organisatie, een sekte, een groepering of wie en wat maar ook predikt. Uw opdracht luidt: “Predik het EVANGELIE”!
“Predik het Evangelie AAN ALLE SCHEPSELEN.” (Mark. 16:15b, HSV)
Dit wil zeggen dat u in uw bediening geen AANNEMING DES PERSOONS mag kennen. Kies (zelf) geen ras uit, maar breng het Evangelie aan elk mensenkind van die plaats of dat land, waar de Here u heen heeft gezonden! Al luidt de opdracht van de Here dat u het Evangelie “in heel de wereld” moet prediken en “aan alle schepselen” (zie Mark. 16:15), toch moet u zich nauwgezet houden aan DE LEIDING VAN DE HEILIGE GEEST! Zo heeft Paulus eens het Evangelie in Azië willen prediken, maar Gods Geest verhinderde hem dat en richtte zijn schreden naar Europa!
“En nadat zij door Frygië en het land van Galatië gereisd waren, werden zij door de Heilige Geest verhinderd het Woord in Asia te spreken. En bij Mysië gekomen, probeerden zij naar Bithynië te reizen, maar de Geest liet het hun niet toe. En nadat zij Mysië voorbijgereisd waren, daalden zij af naar Troas. En Paulus kreeg in die nacht een visioen te zien: er stond een Macedonische man, die hem dringend vroeg: Kom over naar Macedonië en help ons!” (Hand. 16:6-9, HSV)

KLIK HIER om deze studie (deel 6) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen!
[2]

CJH Theys
[3]


[1] Waarmee bedoeld wordt: “Bij Jezus Christus horen en bij degenen die, met Hem, gekruisigd zijn”! Dus: ook wij moeten – in geestelijke zin – met Hem gekruisigd (willen) worden: namelijk afsterven aan (d.i. verlost worden van) onze oude, zondige natuur! Voor meer hierover, zie de “Kennismakingsbrief”, op ons weblog, bij december 2008!
[2] Voor deel 1 t/m 5 van “Podium en Gemeente”, zie ons weblog van 4/6, 10/7, 10/8, 10/9, 10/10 en 10-11-2009.
[3] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel op ons weblog van 23 augustus 2009.
· De 1ste uitgave van deze studie was omstreeks 1970 (in boekvorm). Deze hernieuwde versie is door ons bewerkt naar (meer) HEDENDAAGS Nederlands. De originele versie (digitaal uitgetypt) is eventueel op aanvraag – via
info@eindtijdbode.nl – te verkrijgen.


dinsdag 24 november 2009

De toekomstige economische ineenstorting

.













De brief van Jakobus
Men zou bijna geneigd zijn om aan te nemen dat Jakobus, de broeder des Heren, er rekening mee heeft gehouden dat zijn brief aan “de twaalf stammen die in de verstrooiing zijn” (zie Jak. 1:1) het merendeel van de geadresseerden pas vele eeuwen later zou bereiken. Aannemelijker is echter, dat de Heilige Geest
[1], Die toch de eigenlijke auteur van heel de Schrift is, Jakobus ertoe heeft geleid in zijn brief in te gaan op misstanden die zich in Israël (d.w.z. in alle 12 stammen)[2] zouden voordoen, wanneer zij – na vele eeuwen – in haar nieuwe woonplaats (Noordwest Europa en Noord Amerika) tot grote welvaart zou zijn gekomen. Eén van de passages waarin dit duidelijk tot uiting komt, is het eerste gedeelte van hoofdstuk 5 (de verzen 1 t/m 6). De omstandigheden waarnaar hier wordt verwezen, zijn niet die waarin de Joden (de 2 stammen van het ‘huis van Juda’ – zie noot 2) verkeerden aan het eind van de 1ste eeuw. Jakobus richtte zijn brief dan ook niet aan de Joden (d.i. aan het ‘huis van Juda’), maar aan GEHEEL Israël, alle twaalf stammen![3] Het beeld dat ons vers 4 (van Jakobus 5) schetst, van de woonplaats (van deze 12 stammen) van Israël, is dat van een gebied met uitgestrekte landerijen. In de Romeinse tijd was er voor de Jood (d.i. voor het ‘huis van Juda’) alleen maar de handel als mogelijkheid om rijk te worden, maar hier is sprake van grootgrondbezitters en industriëlen met vele arbeiders in hun dienst.
Wij treffen in dit Bijbelgedeelte trouwens een tijdsbepaling aan, een aanwijzing betreffende de tijd waarin het één en ander zich zal afspelen: “in de laatste dagen” (zie Jak. 5:3). Het gaat hier over de Westerse wereld van ONZE dagen. De christelijke volkeren van Noordwest Europa en Noord Amerika (alsmede de aan hen verwante volkeren elders in de wereld) zijn de nazaten van het in de Assyrische ballingschap “verdwenen” en sindsdien verloren gewaande Israël (namelijk: de 10 stammen van het ‘huis van Israël’ – zie noot 2).

De kloof tussen rijk en arm
Jakobus schrijft over dezelfde tijd als waarover Jezus spreekt in Lukas 17 vers 26-30: De dagen vóór de wederkomst van de Zoon des mensen zullen zijn als “de dagen van Noach” vóór de zondvloed (zie ook Gen. 7) en als “de dagen van Lot” vóórdat God Sodom en Gomorra ondersteboven keerde (zie ook Gen. 19:28-29). De nauwgezette Bijbelonderzoeker zal zich weleens hebben afgevraagd of er geen tegenspraak is tussen DIT woord van Jezus (uit Lukas 17 vers 27-28: “Zij aten, zij dronken… zij kochten, zij verkochten”) en de uitspraak die van Hem opgetekend staat in (onder andere) Lukas 21 vers 11: “en er zullen… hongersnoden zijn…”.
Zal de tijd voorafgaande aan Jezus’ wederkomst nu gekenmerkt worden door hongersnoden of door een overmaat aan voedings- en genotmiddelen? Het antwoord op deze vraag is gelegen in het feit dat in de Bijbel al wordt aangegeven, dat de wereld van de eindtijd door een grote kloof in tweeën verdeeld zal zijn; zij zal bestaan uit rijke landen en arme landen. De rijke landen zijn de landen waar de Israëlvolkeren (dus alle 12 stammen) leven – het zgn. “rijke Westen”. Merk op hoe welvarend en hoe machtig de zegen des Heren dit Israël (d.w.z. alle 12 stammen) heeft gemaakt! Maar deze zegen verandert in de laatste dagen in een vloek, vanwege de massale verlating van Gods Woord en Wet! In een roes van “eten en drinken en vrolijk zijn” gaat het Westen en het “Westerse Israël” één van de donkerste perioden uit haar geschiedenis tegemoet (namelijk: de tijd van “de benauwdheid van Jakob”, d.i. Israël – vanwege “de oorlog van Gog en Magog”
[4], DE oorzaak van deze benauwde en benauwende tijd)[5]. Tegelijkertijd komen duizenden in de arme landen van de zgn. “derde wereld” (waarmee de “niet-Israëlvolkeren” worden bedoeld) om van de honger. Echter is het juist in die bittere armoede en bij het ontbreken van het meest nodige voor het (dagelijks) levensonderhoud, dat in dit (arme) gedeelte van de wereld steeds meer mensen ontvankelijk worden voor het rijke Evangelie van Jezus Christus en tot het besef komen dat de mens niet alleen bij brood (voor het lichaam) kan leven! Zo leert ons de Bijbel dus al dat, in de dagen voorafgaande aan de wederkomst van Jezus, het ene deel van de wereld (“Israël”) in grote weelde en overdaad zal leven (zie Jak. 5:5) en het andere deel (“niet-Israël”) in armoede en honger. Daarmee hebben wij meteen ook het bewijs dat de Bijbelse profetie – tot in onze dagen – onderscheid maakt tussen de zgn. Israëlvolkeren en de niet-Israëlvolkeren!

Economische crisis
Wij zouden nu kunnen denken dat de arme, niet-Israëlvolkeren in onze tijd van God méér genade ontvangen dan de Israëlvolkeren van het rijke Westen. En natuurlijk is het al eerder voorgekomen dat, wanneer Israël niet wilde luisteren, God Zich tot de heidenen keerde. Ja, er is zelfs reden voor om te veronderstellen dat de ongehoorzaamheid van Israël deels “nodig” is om het heil tot ALLE volkeren van deze aarde te brengen. In Romeinen 11 vers 15 vinden wij voor deze gedachte beslist steun. Maar in deze tekst wordt ons ook voorgehouden dat God Israël nooit voorgoed verwerpt en dat er zelfs een tijd komt van definitieve wederaanneming van Israël door God. Tekenen die al in een heel pril stadium op deze wederaanneming wijzen, vinden wij in datzelfde 5de hoofdstuk van de Jakobusbrief. Met een variant op Genesis 30 vers 22 zouden wij vandaag-de-dag kunnen zeggen: God gedenkt ook de Israëlvolkeren.
Wij kunnen in hongersnood en armoede ongetwijfeld (mede) Gods genaderijke bemoeienis (in geestelijke zin) met de niet-Israëlvolkeren zien (wat niet wil zeggen dat het rijke Westen niets zou behoeven te doen aan het lenigen van de stoffelijke noden van deze arme landen – DAT zou in strijd zijn met de strekking van een stuk dat wij eveneens in de Jakobusbrief aantreffen, namelijk met Jakobus 2 vers 15-16), daar zijn daarnaast beslist tekenen die erop duiden dat God ook de Israëlvolkeren gedachtig is. Om die tekenen te kunnen onderscheiden, moeten wij voor ogen houden dat de “benauwdheid” waarin Jakob (dus: de 12 stammen van Israël) terecht zal komen, uiteindelijk een zegen voor hem zal betekenen! Wanneer wij Jakobus 5 vers 1-6 aandachtig lezen, zullen wij tot de ontdekking komen dat hier eigenlijk gesproken wordt over een tijd van economische crisis voor de Westerse wereld in het laatste der dagen. Vanaf ongeveer 1929 heeft het Westen vele economische crisis doorgemaakt en in de laatste jaren volgen zij elkaar in een versneld tempo op. Van een zeker economisch verval en een neergang in de bedrijvigheid (en als gevolg daarvan werkeloosheid) kan al gesproken worden. Arbeidsconflicten – waarnaar Jakobus 5 vers 4 schijnt te verwijzen – komen veelvuldig voor en wat men van “inflatie” merkt, dat weet bijna iedereen hier (vergelijk Jak. 5:3). Het nu veelvuldig aangehaalde Schriftgedeelte leert ons echter dat het nog erger wordt en dat ons in het Westen, in de laatste dagen, een TOTALE economische ineenstorting staat te wachten!
Is dit voortschrijdend economisch verval nu op te vatten als een teken van Gods genadevolle bemoeienis? Ja! Staat er niet geschreven dat God “tuchtigt wie Hij liefheeft”, en dat “Hij geselt ieder kind dat Hij aanneemt”? (zie Hebr. 12:6)

HS
[6]

KLIK HIER als u dit artikel – dat te lang is voor op het weblog – verder wilt lezen.

  • Als onze (eindtijd)studies u interessant lijken, zouden wij het fijn vinden als u ook anderen op onze website en/of ons weblog (met 2 maal per maand een ‘nieuwsbrief’) wilt attenderen.
  • Zie voor meer Bijbelstudies onze website www.eindtijdbode.nl/
  • Nog niet alle studies staan op onze website vermeld.

[1] Er zijn 3 Openbaringsvormen van God, te weten: De 1ste Openbaringsvorm van God: de Vader. De 2de Openbaringsvorm van God: Jezus, de Zoon. De 3de Openbaringsvorm van God: de Heilige Geest. Net zoals wij mensen ook bestaan uit: lichaam, ziel en geest. (PS: Deze noot is uitgebreider behandeld in de PDF-versie).
· Zie eventueel op onze website ook nog de studie: “
De natuurlijke mens en de Heilige Geest”.
[2] Er is een verschil tussen Israël en het Jodendom. Wij willen dit in het kort proberen uit te leggen. In eerste instantie bestaat het volk van Israël uit de 12 stammen, vernoemd naar de 12 zonen van Jakob (die van God de naam Israël kreeg). Maar later komt er een splitsing. Er wordt in de Bijbel dan onderscheid gemaakt tussen het “huis van Israël” en het “huis van Juda” (de zgn. Joden). Het “huis van Israël” (ook wel Efraïm-Israël genoemd) is het 10-stammenrijk dat in de loop van de geschiedenis, door de Assyrische ballingschap, weggevoerd werd uit het beloofde land Kanaän/Palestina. Zij zijn daarna de zgn. heidenwereld ingetrokken, waar zij, tot op heden, in het “verborgen” wonen. Het zijn vooral de zgn. “christelijke” landen in Noordwest-Europa en de landen, waar velen uit Noordwest-Europa later naar toe zijn geëmigreerd, zoals Amerika, Canada en Australië. Het “huis van Juda” is het 2-stammenrijk, namelijk het volk van Juda en Benjamin, dat in de dagen van Jezus rondwandeling op aarde in het beloofde land Kanaän/Palestina leefde. (Het huis van) Juda, de zgn. Joden, is dan ook het deel van Israël waarover de verharding is gekomen (zie Rom. 11:25).
>>>Zie eventueel het artikel: "ANDER nieuws over ISRAËL – De zoektocht naar de Israëlische identiteit van alle 12 stammen".
[3] Zie noot 2 (vooral ook de laatste toevoeging).
[4] Zie eventueel op onze website de studie: “De oorlog van Gog en Magog (volgens Ezech. 38 en 39) – De Russische opmars”.
[5] In “De Tempelbode” van dec. 1985 t/m aug. 1986 is dit onderwerp “De benauwdheid van Jakob”, in 5 delen, uitgebreid behandeld. Helaas is deze studie nog niet digitaal uitgewerkt. Op aanvraag – via info@eindtijdbode.nl – is (eventueel) , tegen kostprijs, een kopie van deze studie bij ons te verkrijgen.
[6] Artikel van H. Siliakus. Uit: “De Tempelbode” van juli 1982. Enigszins bewerkt door AK.