dinsdag 10 november 2009

Podium en Gemeente – deel 5

.

Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.



Hoofdstuk 5
Door God geroepen tot leiderschap in de Gemeente

Het is God, Die u roept
Een roeping tot het arbeidsveld van de Here Jezus Christus geschiedt vanwege God, de Here, Die ons PERSOONLIJK tot Zijn heilige dienst roept en ons hiertoe capabel maakt, nadat Hij ons heeft gereinigd (van ons oude, zondige leven) in en door Zijn Bloed.
• “En die Hij tevoren bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt.” (Rom. 8:30, HSV)
Aan de andere kant echter zal Hij die “dienstknechten” die Hij niet heeft geroepen tot Zijn dienst in of voor de Gemeente, “uitrukken” uit de plaatsen, die zij op eigen initiatief hebben ingenomen.
• “Elke plant die Mijn hemelse Vader niet geplant heeft, zal uitgeroeid worden.” (Matth. 15:13b, HSV)
Zo’n bediening zal namelijk niet de nodige zalving verkrijgen van God tot het voortbrengen van ‘eeuwigheidsvruchten’. Zulke “leiders” storten hun volgelingen met zich in het verderf, omdat zij dit Goddelijk werk MENSELIJK en dus (geestelijk) BLIND verrichten, zonder de Goddelijke kracht om het verderf (d.i. de macht van de zonde) te ontvluchten!
• “Laat hen gaan; het zijn blinde geleiders van blinden. Als nu een blinde een blinde geleidt, zullen zij beiden in een kuil vallen!” (Matth. 15:14, HSV)
Laat het zo onder ons NIET zijn! Laat niemand zich een roeping aanmeten of aanpraten; wordt – zeker wat deze (heilige) arbeid betreft – niet de “geroepene” van mensen en roep uzelf niet tot een bepaalde arbeid; maar laat Hem u roepen, laat Hem u uitzenden in Zijn wijngaard! Niets geeft u zo’n zekerheid bij uw gaan en staan in het brengen van het Evangelie, dan het besef, de ervaring, dat Hij u PERSOONLIJK heeft geroepen. Als Hij u roept is er geen twijfel mogelijk. Neem bijvoorbeeld de roeping van Mozes, van Jozua en van zovelen, die Hij in Zijn Bijbel bij name heeft geroepen. Zo riep Hij de apostelen en werden Barnabas en Saul, de latere Paulus, door de Heilige Geest bij name geroepen. En dit doet Hij nu nog, vrienden! Velen kunnen niet op die roeping van God wachten en zijn uitgegaan – zichzelf tot Gods dienst geroepen hebbende of door mensen hiertoe “geroepen” zijnde – en werden later teleurgesteld; de ene mislukking na de andere in hun bediening ervarende. Ik wil niet zeggen dat God u niet kan gebruiken, als u uzelf stort op het arbeidsveld; zeer zeker kan Hij u gebruiken, indien u een heilig verlangen koestert om Hem dienstbaar te zijn. Maar héél wat anders is het om de druk van Zijn hand te ervaren, als Hij u persoonlijk tot deze geestelijke strijd heeft geroepen.
Van al de zonen van Isaï verkoos de Here God David, om hem te zalven tot koning over Zijn volk Israël, al was hij nog heel jong (en de jongste zoon van Isaï) en naar het oog (van de mens) de minste, maar hij was een man naar Gods hart! Er zijn in de Gemeente van de Here, ook in deze laatste dagen, geroepenen, die – NAAR DE MENS gesproken – liever “gestenigd” moesten worden, maar in wier leven Gods Hand is uitgestrekt……
Er zijn vele christenen die zich ik weet niet “wie” of “wat” wanen; maar daarom is het bij God nog niet zo! Wees daarom voorzichtig, ga in deze dingen nooit over één nacht ijs; wacht op de Here, Hij zal spreken!

Wat de geroepene kenmerkt: Een wonderbare gemeenschap met de Heilige Geest
Allereerst kennen zij die (waarlijk) door God geroepen zijn een wonderbare gemeenschap met de Heilige Geest, hetgeen nodig is om in dit leven en in de dienst (van God), waartoe zij geroepen zijn, VAST te staan, dat is: ONBEWOGEN (standvastig). U moet uit ervaring weten dat u de Heilige Geest ontvangen hebt, dat Hij (dat is: Gods Geest) in u woont! Wij weten dat het zegel van de doop met de Heilige Geest het spreken in tongen is! Méér nog dan het getuigenis van u, dat u de Heilige Geest hebt ontvangen, is het getuigenis van de Heilige Geest Zelf, dat Hij u “in bezit genomen” heeft, zodat u, net als Paulus, een “gevangene van Jezus Christus” bent, zodat Hij u, als Zijn instrument, in Zijn dienst kan roepen en gebruiken. Er zal dan in uw leven geen bede zijn van: “Here, Ik wil dit, wilt U het maar zegenen!”, maar het oprechte gebed: “Here, wat wilt U, dat ik voor U doen zal?”
Dan zal Gods Geest u heiligen en leiden naar die conditie, waar de glorie van God u vervult en omhult, waar u vol bent van de liefde van God! Alles om u heen kan dan wegvallen, maar de glorie van God zal voor u genoeg zijn. Het is daar, op die plaats van verrukkelijke aanbidding, dat Hij u Zijn wil openbaart; en u niets liever wilt doen dan Zijn wil…
Het is ons vlees, dat op deze weg hierheen gekruisigd moet worden (dus wij moeten afsterven aan onze oude, zondige, vleselijke natuur). Wij zullen veel verdrukkingen hebben (of krijgen) in het vlees, maar wij hebben de Heilige Geest om die verdrukkingen te boven te komen, om zo ons vlees (dat is: onze oude, zondige, vleselijke natuur) te overwinnen!
Ook zal Hij ons Zijn (Geestes)gaven toebedelen, om ons zo capabel te maken tot de dienst, waartoe Hij ons zal roepen. Een aardse werkgever voorziet zijn arbeiders van het nodige en leidt hen op tot de dienst, die hij van hen verlangt; hoeveel te meer onze hemelse Werkgever. Deze gaven moeten wij – onder Zijn leiding – tot ontwikkeling brengen, ze als het ware “opwekken”. Gaven zijn een zekere vorm van openbaring van de Heilige Geest. Wij hebben te leren hoe wij moeten rusten in Hem, opdat Hij door ons heen kan arbeiden, Zich door ons heen kan openbaren. En hoe wij, rustend in Hem en Zijn leiding, de nodige arbeid in Zijn Naam moeten verrichten, zodat die arbeid effect zal hebben. Wij moeten leren om niet de Heilige Geest te willen gebruiken, maar om door de Heilige Geest te worden gebruikt; Hij moet door ons heen kunnen spreken en handelen. Dit alles vraagt om een leerschool, om in de praktijk opgedane ervaring… Dàn pas zal Gods boodschap, gedragen door Zijn zalving, de harten van de toehoorders bereiken en die weten te beroeren tot bekering en overgave en tot toewijding aan Gods zaak! Glorie voor God!

De geroepene wordt verder gekenmerkt door een bediening overeenkomstig zijn roeping, waarin hij de werken, die Jezus deed, ook doet
Is God dienstknecht zó voorzien van het nodige en ingeleid tot het werk van zijn bediening, dan ontvangt hij van de Here van de Oogst persoonlijk de roep tot de bediening, die voor hem is weggelegd.
• “Vrede zij u! ZOALS de Vader Mij gezonden heeft, ZEND IK OOK U.” (Joh. 20:21b, HSV)
Wij mogen deze zending koppelen aan de zendingsboodschap van de Here Jezus, die wij in Jesaja 61 vers 1-3 kunnen vinden, waarover later meer. Daarvandaan, dat Jezus getuigde:
• “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, ook doen, en hij zal grotere doen dan deze; want Ik ga heen naar Mijn Vader.” (Joh. 14:12, HSV)
Het zijn deze werken, overeenkomstig zijn bediening, die de roeping van de dienstknecht bewijzen.
• “Geloof Mij, dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is; en zo niet, geloof Mij dan OM DE WERKEN ZELF!” (Joh. 14:11, HSV)
God alleen zij de eeuwige glorie!

Laten vleselijke motieven uw roeping niet bezoedelen
Indien u tot Zijn dienst geroepen bent, pas er dan voor op dat uw roeping zich niet (geleidelijk aan) ontwikkeld in een richting die NAAR HET VLEES is, een richting die wellicht UZELF behaagd, maar NIET DE HERE dient!
Als God u, als blanke, roept om Hem bijvoorbeeld in Afrika als zendeling te dienen, dan is het niet de bedoeling om daar speciaal de blanken te gaan bedienen – tenzij de Geest van God u dit uitdrukkelijk te kennen geeft – maar om het Evangelie te brengen aan AL de mensen van dat land! Want, de blanke hoort daar oorspronkelijk niet, die is of woont daar waarschijnlijk voor zaken of dienst. Menselijke sympathieën mogen nooit de motivatie zijn tot uw dienst voor het werk des Heren, maar alleen de liefde van God!
Ook mag een geroepen dienstknecht van God geen financieel gewin najagen. Is het toevallig zo, dat het merendeel van een Gemeente emigreert naar een ander land, dan wil het wel eens voorkomen, dat de herder van die Gemeente – zo maar opeens – ook een “roeping” krijgt voor dat land…
Er was eens een Indonesische arbeider van de Here, die een bepaalde Indonesische Gemeente had. Toen die Gemeente maar niet wilde groeien, omdat die arbeider ergens tekort schoot, had hij “zo maar opeens” een roeping voor de “Hollandse dienst”, ondanks het feit dat hij slecht zijn Nederlands sprak…

KLIK HIER om deze studie (deel 5) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen.[1]

CJH Theys
[2]

[1] Voor deel 1 t/m 4 van “Podium en Gemeente”, zie ons weblog van 4/6, 10/7, 10/8 en 10/9 en 10-10-2009.
[2] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel op ons weblog van 23 augustus 2009.

zaterdag 24 oktober 2009

Het berispen (of terechtwijzen) van de wijzen















Spreken of zwijgen
Het is de heilige plicht van iedere christen om goddelozen op te roepen tot bekering. Maar God wil dat wij hierbij met verstand te werk gaan, bovenal de heiligheid van God en Zijn Naam voor ogen houdend. Zonder deze taak in zijn algemeenheid te verwaarlozen, zal de christen in bepaalde gevallen het zwijgen moeten verkiezen boven het spreken. In Zijn Bergrede[1] zei Jezus: “Geef het heilige niet aan de honden, en werp uw parels niet voor de zwijnen” (Matth. 7:6a, HSV). En later, bij de eerste uitzending van de twaalf discipelen, beval Jezus: “Als iemand u niet ontvangt en niet naar uw woorden luistert, vertrek dan uit dat huis of die stad en schud het stof van uw voeten” (Matth. 10:14, HSV). Liefde voor het verlorene en bewogenheid voor zielen mogen niet leiden tot het terzijde schuiven van deze en dergelijke uitspraken, net zo min als wij nimmer mogen vergeten dat alleen de Heilige Geest een ziel tot bekering kan leiden (zie Joh. 16:7-11). Al de eeuwen door, vanaf de zondeval, hebben de “predikers der gerechtigheid”, dienstknechten Gods, ook naar deze regels gehandeld.

Alleen spreken tot de “wijzen”
Al in het boek Spreuken lezen wij: "Wie een spotter terechtwijst, wordt bespot, wie een goddeloze de les leest, wordt belachelijk gemaakt. Wijs een spotter niet terecht, hij zou je haten, berisp een wijze, en hij mag je graag (SV: hij zal u liefhebben). Een wijze wordt nog wijzer als je hem berispt, een rechtvaardige vergroot zijn inzicht door wat je hem leert" (Spr. 9:7-9, NBV). Na kennisneming van de hierboven vermelde aanhalingen van Jezus zal ongetwijfeld niemand nog durven zeggen dat deze raadgevingen niet getuigen van de ware evangelische geest en gezindheid. Nochtans beschouwen velen ze liever als aanwijzingen voor het “gewone leven” dan als richtlijnen voor de Evangelie-arbeid. Deze woorden volgen op het bekende gedeelte van “het feestmaal der Wijsheid” (zie Spr. 9:1-6, SV) en, wat men al zou kunnen vermoeden, sommige tekstcritici vinden dat zij eigenlijk niet in het verband passen. Ze nemen daarom aan dat dit gedeelte daar, door een latere bewerker van het boek Spreuken, “ingelast” is. Als dit laatste wáár zou zijn, dan is dit naar onze opvatting toch ook duidelijk op aanwijzing en onder de leiding van de Heilige Geest geschied! Door toevoeging van de woorden van de verzen 7 t/m 9 komt namelijk de mogelijkheid veel sterker naar voren dat “het feestmaal der Wijsheid” ten laatste (en eigenlijk) een éénmalig profetisch gebeuren is, dat nog in de toekomst ligt, en niet alleen maar iets dat zich al de eeuwen door steeds weer herhaalt, wanneer mensen zich door de Goddelijke Wijsheid (d.i. de in Jezus verpersoonlijkte Wijsheid) laten onderrichten. De raadgeving: “Wijs de spotter niet terecht, maar BERISP DE WIJZE”, hoezeer die ook mag aansluiten bij richtlijnen die door Jezus voor het gehele Evangelie-tijdperk zijn gegeven, bepaalt ons ontegenzeglijk bij de “tijd van beslissing” die er, volgens het profetisch Woord, voor de wereld in de laatste dagen zal aanbreken. De tijd van “die vuil is, worde vuiler” (SV); “en wie heilig is, moet toenemen in heiligheid” (HSV, zie – voor beiden – Openb. 22:11).

Een bijzondere bediening
Naar onze overtuiging zullen er – met name in de eindtijd – dienstknechten Gods, predikers, zijn die de opdracht “Wijs de spotter niet terecht, berisp de wijze” tot de inzet van hun bediening zullen maken. Daartoe zullen zij gedrongen worden door de Heilige Geest, Wiens taak het immers zal zijn in deze dagen een Bruid voor Jezus te vinden en toe te bereiden. Deze predikers, naar verwachting voornamelijk “herders” en “leraars”, zullen zich, naarmate de tijd vordert, meer en meer (op een – door God – gegeven ogenblik) uitsluitend bepalen tot degenen “die HOREN willen” (en dat zijn niet vanzelf allen die regelmatig ter kerke gaan, maar een déél van hen, namelijk de “daders van het Woord”). Uit hun gelederen zal de Bruidsgemeente eenmaal voortkomen.

De scheiding tussen “wijzen” en “dwazen”[2]
Wie is dan de “wijze”? Zoals al eerder werd aangegeven, de “wijze” is het kind van God dat zich door het Woord van God laat onderrichten. Dit Woord van God is als het “Woord der Wijsheid” of de “Logos” te vereenzelvigen met Jezus Christus, de Zóón van God. Als de Zoon van God wordt de gepersonifieerde Wijsheid dan ook beschreven in het voorafgaande hoofdstuk van Spreuken (zie 8:22-31). En Hij, Jezus, is Degene Die als de “opperste Wijsheid” (zie Spr. 9:1, SV) eenmaal dat in Spreuken 9 beschreven “feestmaal” zal aanrichten. Een feestmaal dat daarom, in de rijkste zin van het woord ”een feestmaal van het Woord” zal zijn. Niet ALLE kinderen Gods zijn “wijzen”. Dat zien wij vandaag-de-dag al en de Bijbel leert ons dat de Gemeente, tot op de komst van Jezus als Bruidegom, zal bestaan uit “wijzen” en “dwazen”[3] (zie Matth. 25:2), een onderscheid dat dus te maken heeft met het al of niet horen naar (d.i. het GEHOORZAMEN van) het Woord van God, het “Woord der Wijsheid”. “Berispen” of “terechtwijzen” (in de Statenvertaling en de NBG-vertaling staat: “bestraffen”) is in Spreuken 9 vers 8 (van de NBV) het werkwoord waarmee bedoeld wordt: het prediken van het gezonde, maar daarom soms ook HARDE[4] Woord van God! Alleen onder DEZE prediking zal de Gemeente eenmaal tot VOLMAAKTHEID komen (nodig om tot de Bruid of Bruidsgemeente te kunnen behoren – noot red.). De tegenstelling in Spreuken 9 is die tussen “wijzen en “spotters”, uitersten die juist in de laatste dagen sterk naar voren zullen treden (of: “heilig” en “vuil”, zoals er in Openbaring 22 vers 11 staat). De “spotters van de laatste dagen”, “die naar hun eigen begeerten zullen wandelen” (zie 2 Petr. 3:3, HSV), zullen hardnekkige ONbekeerlijken zijn. Over de “dwazen”, die binnen de Gemeente beschouwd kunnen worden als de “tegenvoeters”[5] van de “wijzen”, wordt hier eigenlijk alleen maar indirect gesproken. Waar de gelovigen die “dwaas” genoemd worden met de spotters gemeen zullen hebben dat zij zich niet serieus voorbereiden op de wederkomst van de Here Jezus Christus (vergelijk 2 Petrus 3:4), moeten wij echter vaststellen dat deze “dwazen” toch ook iets van de geest van de spotters zullen bezitten! Laat ons hier niet te licht aan tillen! De persoonlijke verantwoordelijkheid en de onmogelijkheid van terug te vallen op wat anderen bezitten in dat beslissende uur als de Bruidegom komt, worden zowel in Mattheüs 25 vers 8-9 als in Spreuken 9 vers 12 voor het voetlicht gebracht.

Geestelijke gaven
De predikers op wie de taak van het “berispen van de wijzen” zal rusten – en die daarom als instrumenten van de Heilige Geest gebruikt zullen worden om de zgn. “wijze-maagden-Gemeente”[6], de Bruidsgemeente, tot volmaaktheid te leiden – zullen, om zich ten volle van deze taak te kunnen kwijten, daartoe van de Geest van God ontvangen: “de gave van het woord der wijsheid” en “de gave van het woord der kennis” (zie Kor. 12:4 en 8), beide of één van beide. De eerstgenoemde geestelijke gave (die van het “woord der wijsheid”) dient om in de gelovigen – die waarlijk voor het Woord van God open staan –de ‘naar buiten tredende geestelijke edelheid en schoonheid’ te bewerken. De andere gave (van het “woord der kennis”) bewerkt in diezelfde gelovigen diep geestelijk inzicht. Uitstralende geestelijke edelheid en diep geestelijk inzicht zijn de twee voornaamste openbaringsvormen van de volmaaktheid in Christus. Het “woord der wijsheid” en het “woord der kennis” zijn, van de negen (in 1 Korinthe 12 vermelde) geestelijke gaven, de twee eerstgenoemde. Het is aannemelijk dat zij daarom ook als de twee belangrijkste moeten worden beschouwd en dat de gevolgtrekking mag worden gemaakt, dat pas als deze twee gaven in de Gemeente (weer) ten volle functioneren, ook de andere zeven weer in volle kracht en overvloeiende mate werkzaam zullen kunnen zijn! Zo geschiedde het ook in de Apostolische tijd (zie Handelingen, hoofdstuk 19).

Het feestmaal van het geopenbaarde woord van God
Zo, onder DEZE bediening van het “woord der wijsheid” en het “woord der kennis”, zal het straks geschieden dat “de wijze nog wijzer wordt” en “de rechtvaardige zijn (of haar) inzicht vergroot” (zie Spr. 9:9, NBV) of, zoals Openbaring 22 vers 11 zegt, dat “…wie rechtvaardig is, moet nog meer gerechtigheid doen. En wie heilig is, moet toenemen in heiligheid” (HSV). Dan zal de Bruidsgemeente tot de staat van volmaakte wijsheid, rechtvaardigheid en heiligheid geraken. Zoals ook uit vele andere Schriftgedeelten blijkt, hebben wij dit te verwachten ten tijde van de grote, laatste opwekking (de zgn. Late of Spade Regen-opwekking
[7]), die wereldwijd zal zijn. Wanneer nu dit komen tot de volmaaktheid in Spreuken 9 in verband wordt gebracht met het “feestmaal van de gepersonifieerde Wijsheid” (d.i. het feestmaal van, de persoon, Jezus Christus), lijdt het geen twijfel dat dit “feestmaal” zal samenvallen met de Spade Regen-opwekking. De “opperste Wijsheid” (zie Spr. 9:1, SV), Jezus Christus, zal in de Spade Regen-tijd een “feestmaal” aanrichten, die zijn weerga niet zal hebben gekend in de geschiedenis, namelijk “het feestmaal van het geopenbaarde Woord van God” (zie Spr. 9:1-6), dat uit zal lopen op “het Avondmaal van de Bruiloft van het Lam”[8] (zie Openb. 19:9, SV). (Zie ook nog Spreuken 9:5! Vergelijk Spreuken 9:3 met Mattheüs 22:9-10 en Lukas 14:17-23)[9]. Wij verwachten de VOLLE openbaring van het Woord! Hoe nodig is het – gezien het (ver)gevorderde profetische uur waarin wij ons, in onze dagen, bevinden – dat wij ons NU reeds afvragen òf wij (wel) behoren tot die “wijzen” die “eten” van het Woord van God èn die onder de berispingen (of: de terechtwijzigingen) van dat Woord ervaren mogen dat zij toenemen in geestelijkheid en in heiligheid! Een ieder doet er daarom goed aan om acht te slaan op de vermaning van Micha (6 vers 9b) nu het nog GENADEtijd is: “HOOR DE ROEDE (Gods) en Wie ze besteld heeft (d.i. Wie anders dan God Zelf)!” (SV)

HS[10]
  • Als onze (eindtijd)studies u interessant lijken, zouden wij het fijn vinden als u ook anderen op onze website en/of ons weblog (met 2 maal per maand een ‘nieuwsbrief’) wilt attenderen.
  • Zie voor meer Bijbelstudies onze website www.eindtijdbode.nl/
  • Nog niet alle studies staan op onze website vermeld.

[1] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl/ – de studie: “De Bergrede” (verschijnt binnenkort op onze website).
[2] Zie eventueel op onze website de studie: “De 5 wijze en de 5 dwaze maagden en hun eigen lotsbestemmingen in de eindtijd”.
[3] Zie noot 2.
[4] Met het “harde” Woord van God wordt hier bedoeld: ONaangenaam om te horen voor ons “vlees” (d.i. de oude, natuurlijke mens).
[5] Een tegenvoeter = Iemand die – qua mening en inzichten – “een tegenpool” is, of “tegen(over)gesteld” aan die ander.
[6] Zie noot 2.
[7] De zgn. Late of Spade-Regen-opwekking = De opwekking in de eindtijd vanwege de uitstorting van Gods Geest (zie Joël 2:23, 28-29).
[8] Zie eventueel op onze website de studie: “Door de Geest van God geroepen tot deelname aan het Avondmaal van de Bruiloft van Gods Lam en tot deze Goddelijke Bruiloft”.
[9] Lees vooral Lukas 14:17-23 in de Statenvertaling. Het gaat hier namelijk specifiek over het Avondmaal! Voor de geestelijke betekenis van dit Avondmaal, zie de studie vermeld bij noot 8.
[10] Studie van H. Siliakus. Uit: “De Tempelbode” van januari 1983. Enigszins bewerkt door AK.

Het berispen (of terechtwijzen) van de wijzen

vrijdag 23 oktober 2009

Bijbelstudies van E. van den Worm op www.eindtijdbode.nl


Iets over het leven en werk van deze ‘man Gods’:
E. van den Worm – geboren in 1915 – was in 1939 in de pinksterkerk van Van Gessel te Surabaia tot bekering gekomen. In 1958 kwam hij naar Nederland en werkte hier als onderwijzer. In 1962 nam hij de redactie van het blad ‘Het Volle Evangelie’ van Theys (zie het artikel over deze ‘man Gods’ op ons weblog van 23-8-2009) over.
Onder de naam ‘Nederland voor Jezus’ of ‘Het Volle Evangelie’ werden door hem een aantal brochures en boeken uitgegeven; onder andere van: F.G. van Gessel, C.J.H. Theys, W.H. Offiler en E. van den Worm. Uit manuscripten van Van Gessel werd onder zijn redactie in 1979 het boek ‘Tabernakelonderzoek’ uitgegeven.
In 1981 waren 18 gemeenten aangesloten, die alle autonoom zijn. Het is een tamelijk los verband, zonder statuten. De onderlinge contactdagen, fellowship meetings genoemd, zijn in de loop der jaren in frequentie afgenomen. E. van den Worm wil zich inspannen om het contact tussen de gemeenten te vernieuwen. Sinds het vertrek van Theys naar Spanje gebeurt dit onder de naam: ‘Bethel Fellowship Nederland’.
[1]

In 1980 werd E. van den Worm de opvolger van Theys als vaste voorganger van de Bethel Pinkstergemeente te Utrecht. Hij was toen ook al jaren voorganger van de Bethel Pinkstergemeente te Rotterdam.
In 1986 stopte hij als vaste voorganger te Utrecht, maar bleef nog ruim 10 jaar regelmatig komen als gastprediker, terwijl hij ook nog – bij hem thuis – Bijbelstudie bleef geven tot op zeer hoge leeftijd.
Op ongeveer 85 jarige leeftijd (!) kwam er voor het eerst een PC in huis en – naast de computerlessen die hij nu zelf moest volgen – zijn er vanaf die tijd nog vele studies van zijn hand verschenen
[2], waarvan de meeste inmiddels op onze website staan. Voor een lijst met deze studies: zie ons weblog van 19 maart en 20 mei 2009.
De – waarschijnlijk – laatste studie van zijn hand dateert van juni 2009 en staat op ons weblog (geplaatst op 24 september 2009)
.

A. Klein

[1] Tot zover het artikel uit het boek ‘Pinksteren in beweging (over 75 jaar pinkstergeschiedenis in Nederland en Vlaanderen)’ uit 1982, van C. van der Laan en P.N. van der Laan, blz. 52 en 53.
[2] Met hulp van:
· H. Schoemaker (die de genoemde computerlessen gaf en tevens de ‘webmaster’ van de eigen website van br. van den Worm was),
· S. Pothof (die de meeste Engelstalige studies heeft vertaald en uitgetypt) en
· A. Klein

Bijbelstudies van E. van den Worm

zaterdag 10 oktober 2009

Podium en Gemeente – deel 4

.

Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.




Hoofdstuk 4
De bediening van het geven: Financiële offers om de materiële uitgaven, ten behoeve van de Gemeente, te helpen dragen.
Een bediening die alle Gemeenteleden moeten opbrengen – en alle (echte) kinderen van God in het bijzonder – is, behalve het getuigen, het bijdragen van hun financiële aandeel, om de materiële uitgaven ten behoeve van de Gemeente en de zending te kunnen (blijven) bekostigen.
Sommige voorgangers spreken niet graag over deze bediening, voor een deel uit vrees voor een “geldwolf” te worden uitgemaakt, voor een ander deel uit een zekere hoogmoed; een laakbare (d.i. afkeurenswaardige) wijze van handelen. U moet, wat dit onderwerp betreft, niet van het ene uiterste in het andere vervallen. Spreekt u er (te) veel over, dan is het zeer begrijpelijk dat u hierdoor een slechte naam krijgt. Praat u er helemaal niet over, dan schiet u tekort in de volbrenging van uw geestelijk onderricht en fraudeert u voor God en de Gemeente. U moet ook in deze de “hoogweg”
[1] van Christus willen bewandelen en de Gemeente – door de wijsheid van de Heilige Geest – weten te wijzen op hun verplichtingen als kind van God in deze kwestie.
Ook het kind van God heeft nu eenmaal niet alleen zijn of haar – door genade verkregen – rechten in Christus, maar ook zijn of haar plichten, ook aangaande het betalen van de “tienden” (dus 10% van alle inkomsten), waar onze Heiland, toen Hij op aarde was, dan ook op heeft gewezen.
· “Wee u, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, want u geeft tienden van de munt, de dille en de komijn, en u laat het belangrijkste van de Wet na: het recht, en de barmhartigheid en het geloof. Deze dingen zou men moeten doen en die andere dingen niet nalaten.” (Matth. 23:23, HSV)
Wij moeten, als kind van God, staan in het geloof en in de barmhartigheid van Christus en in het oordeel over de zonde, en dit laatste in de eerste plaats met betrekking tot onszelf; maar Jezus leert ons hier, dat wij “het belangrijkste” NIET MOETEN NALATEN. Wat is “het belangrijkste”? Dat is het betalen van “de tienden”! Dit vraagt God van ELK kind van God!
Dit geven moet de Gemeente geleerd worden, evenals ze heeft moeten leren bidden
[2]. Met dat de liefde van God in uw hart groeit, leert u blijmoediger te geven voor het werk des Heren. Jezus had eens in de tempel, bij de schatkist gezeten zijnde, de verschillende gevers en geefsters gadegeslagen.
· “En toen Jezus was gaan zitten tegenover de schatkist, zag Hij hoe de menigte geld wierp in de schatkist; en veel rijken wierpen er veel in. En er kwam één arme weduwe, die er twee kleine munten (SV: penningen) inwierp, dat is een kwadrant (SV: een oort – in ons muntstelsel omgerekend nog geen cent
[3]). En toen Hij Zijn discipelen bij Zich geroepen had, zei Hij tegen hen: Voorwaar, Ik zeg u dat deze arme weduwe er meer ingeworpen heeft dan allen die iets in de schatkist geworpen hebben. Want zij allen hebben van hun overvloed erin geworpen; maar deze heeft van haar armoede, alles wat zij had, erin geworpen, heel haar levensonderhoud.” (Mark. 12:41-44, HSV)
Als men véél heeft kan men véél geven en dan merkt men het zelfs niet echt. Zegt het spreekwoord niet: “Aan een boom zo vol geladen mist men één, twee pruimen niet?” Als men weinig heeft, dan merkt men het wel degelijk. Maar als de liefde van God werkzaam is in het hart en leven, dan geeft men tòch met blijmoedigheid van het weinige wat men heeft. Deze arme vrouw gaf “alles wat zij had”, “heel haar levensonderhoud”, twee kleine munten; in ons muntstelsel omgerekend nog geen cent (zie noot 3), maar dat was alles wat ze had. Ze had daarom naar verhouding véél meer gegeven, dan de duizenden centen van de rijken! Er staat niet voor niets geschreven, dat God een blijmoedige gever liefheeft (zie 2 Kor. 9:7). “Geef en aan u zal gegeven worden” (zie Luk. 6:38a) is één van de leefregels van het Koninkrijk van God. In dit geven openbaart zich de liefde van God, die in ons hart is uitgestort. Het geven is verweven in het Wezen van God, het is een eigenschap van God.
· “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft…” (Joh. 3:16, HSV)
Als wij “kinderen van God” genaamd willen worden, is “geven” het eerste ding dat wij moeten leren. En merk nu, wat Hij beloofd heeft, als wij dit willen leren: “Geef en aan u zal gegeven worden: een goede, vastgedrukte, geschudde, overlopende maat zal men in uw schoot geven, want met dezelfde maat waarmee u meet, zal er bij u ook gemeten worden.” (Luk. 6:38, HSV)

Tienden behoren God toe
Denk nu niet dat als u de tienden betaalt (dus 10% van al uw inkomsten), dat u de Here al heel wat hebt gegeven. U hebt de Here dan nog niets gegeven; u hebt Hem alleen maar TERUGGEGEVEN, wat Hem toekomt, want God stelt het tiende deel van het inkomen van Zijn kinderen als Zijn eigendom. Schieten wij hierin tekort, dan “beroven” wij Hem van Zijn rechtmatig deel!
· “Zal een mens God beroven? Maar u berooft Mij en zegt: Waarin beroven wij U? In de tienden en het hefoffer. Met een vloek bent u vervloekt, omdat u Mij berooft, zelfs het gehele volk.” (Mal. 3:8-9, SV)
Soms vraagt God meer dan de tienden, om in hetgeen nodig is te voorzien, zoals ten tijde van de bouw van de tabernakel
[4] in de woestijn (zie Exod. 25:2). Dit meerdere werd een “hefoffer” genoemd. Als u méér geeft dan wat God aan ons als eis stelt, dan geeft u pas uw vrije gift uit liefde tot Hem en Zijn werk.
Denk nu niet dat gemeenteleden dit onmiddellijk zullen (kunnen of willen) doen, maar leert hun dit en God zal – door Zijn Geest – Zijn Woord meer en meer vrucht doen dragen in de levens van die gemeenteleden die hieraan gehoor geven, tot lof en prijs van Zijn Naam! En aan allen die Hem hierin (blijmoedig) gehoorzamen zal Hij Zijn Goddelijke belofte inlossen, die wij in Maleachi 3 vers 10 kunnen vinden: “Brengt al de tienden in het schathuis, opdat er spijze zij in Mijn huis; en beproeft Mij daarin, zegt de Here der heischaren, of Ik u dan niet opendoen zal de vensters van de hemel, en u zegen zal afgieten, zodat er geen schuren genoeg wezen zullen.” (SV)
De meest wonderbaarlijke bediening in het Koninkrijk van God is deze bediening van het geven. Een blijmoedig kind van God geeft gemakkelijk. Zij die een angstvalligheid kennen op financieel gebied, zij die in alles moeilijk kunnen geven en alsmaar willen ontvangen, kennen in hun geestelijk leven geen groei. Laten wij niet zó willen zijn; en anderen hierin opvoeden, opdat wij allen de volle zegen van God ontvangen! Hoeveel te meer zal God Zijn Goddelijke belofte “van hemelse overvloed” waarmaken (zie Mal. 3:10), als wij meer weten te geven dan de tienden alleen.
Heeft God van Zijn kant niet ALLES gegeven, toen Hij ZICHZELF in Jezus Christus gaf om de wereld met Zich te verzoenen? Laten wij leren om ook van onze kant, door de opening van ons wezen voor Zijn liefdewezen, Hem alles in handen te geven, alles wat wij zijn en wat wij hebben, opdat Hij erover zal kunnen beschikken naar Zijn wil. Glorie voor God!

KLIK HIER om deze studie (deel 4) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen.[5]

CJH Theys[6]

[1] “Want Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de Here. Want zoals de hemelen hoger zijn dan de aarde, zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen (de zgn. “hoogweg”), en Mijn gedachten dan uw gedachten”. (Jes. 55:8-9)
[2] Zie eventueel op onze website www.eindtijdbode.nl/ de studie: “Leer Bidden” van CJH Theys.
[3] Uit de Bijbelse Encyclopedie: In Markus 12:42 van de Statenvertaling is oort de vertaling van het woord kodrantès, de quadrans (zie NBV) (of, zoals in de HSV vermeld, kwadrant). De weduwe werpt in de schatkist twee kleine penningen (twee lepta), hetwelk is een oort. De oort (beter: oord) was een oud-Nederlands geldstuk ter waarde van een kwart van de munteenheid (cent). De naam is ontleend aan munten, die door een kruis in vier vakken of oorden waren verdeeld. De NBG vertaalt: twee koperstukjes, dat is een duit. De oud-Nederlandse duit had een waarde van 5/8 cent en was dus ruim 2 maal zoveel als een oord.
[4] Voor meer over het geven van de tienden aangaande de bouw van de tabernakel, zie eventueel op onze website de studie: “Christus in de Tabernakel” van CJH Theys.
[5] Voor deel 1 t/m 3(A en B) van “Podium en Gemeente”, zie ons weblog van 4/6, 10/7, 10/8 en 10/9 2009.
[6] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel (het "In memoriam") op ons weblog van 23 augustus 2009.
· De 1ste uitgave van deze studie was omstreeks 1970 (in boekvorm). Deze hernieuwde versie is door ons bewerkt naar (meer) HEDENDAAGS Nederlands. De originele versie (digitaal uitgetypt) is eventueel op aanvraag – via
info@eindtijdbode.nl – te verkrijgen.

donderdag 24 september 2009

De nodige 6 handelingen, die een in zonde verdwaalde christen moet maken tot herstel in Christus

.














1. Een in zonde verdwaalde christen – ofwel: een christen die nog steeds of opnieuw in zonde leeft en/of wereldsgezind is – moet ZICH (opnieuw en totaal) BEKEREN tot God, Die in Christus Jezus barmhartig is.“Bekeer u” staat er in Markus 1:15. Hij of zij moet zich bekeren en ALLE vormen van zonde de rug toekeren, en zich tot God keren om genade.

2. Een in zonde verdwaalde christen moet GELOVEN in Gods Evangelie van genade en barmhartigheid, in het offer van het Lam van God op Golgotha, waar Hij de zondeschuld van de gehele mensheid heeft BETAALD. In Hebreeën 9 vers 11-12 lezen wij: “Maar toen is Christus verschenen, de Hogepriester van de toekomstige heilsgoederen. Hij is door de meerdere en meer volkomen (SV: volmaakte, d.i. hemelse) tabernakel gegaan, die niet met handen is gemaakt, dat is: die niet van deze (aardse) schepping is. Hij is niet door bloed van bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed voor eens en altijd binnengegaan in het heiligdom en heeft daardoor een eeuwige verlossing teweeggebracht.”
[1]
Verder moet een in zonde verdwaalde christen geloven, dat het Lam van God – na Zijn dood en opstanding – ten hemel is gevaren en is gezeten op de hemeltroon aan de rechterhand van Zijn Vader vanwaar Hij, als Hogepriester en Middelaar
[2], tussen God en mensen Zijn 7 Geesten[3] uitzendt naar de gehele aarde om allen – uit de mensen, die zich berouwvol tot Hem hebben bekeerd – deel te geven aan Zijn overwinning over de zondemacht[4], omdat Hij hen zondeschuld zodoende VOLKOMEN heeft betaald. Daarom kan Hij hen – na hun berouwvolle bekering – vergeven en verlossen. “En daarom is Hij de Middelaar van het nieuwe Verbond (of: Testament)” (Hebr. 9:15a). “En ik zag, en zie, in het midden van de troon en van de vier dieren[5] en in het midden van de ouderlingen stond een Lam als geslacht, met zeven horens en zeven ogen. Dat zijn de zeven Geesten van God[6], die uitgezonden zijn over heel de aarde” (Openb. 5:6).
Verder onderwijst ons Gods Woord in Johannes 3 vers 16: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar het eeuwige leven heeft”. Maar als wij verder lezen, zegt vers 36: “Wie in de Zoon gelooft, heeft het eeuwige leven; maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem (of haar)”. Wij zien hier, dat geloven alleen niet voldoende is, maar de zondaar of zondares moet ook zijn of haar zonden bij God belijden en – door Hem – ervan verlost worden.

3. Een in zonde verdwaalde christen moet zijn of haar zonden bij God, maar ook bij wie hij of zij schuldig is, belijden. In 1 Johannes 1 vers 9 lezen wij: “Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid”. Terwijl wij in Jesaja 59 vers 1-2 (NBG) lezen: “Zie, de hand des Heren is niet te kort om (u) te verlossen, en Zijn oor niet te onmachtig om (u) te horen; maar uw ongerechtigheden zijn het, die scheiding brengen tussen u en uw God, en uw zonden doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij (u) niet hoort.”

4. Wat een in zonde verdwaalde christen heeft misdaan, moet – indien mogelijk – worden hersteld.
In Lukas 19 vers 8 lezen wij dat Zachéus zegt: “…en als ik van iemand iets heb afgeperst (SV: door bedrog ontvreemd heb), geef ik dat vierdubbel terug”. En, iets dergelijks lezen wij ook in het Bijbelboek Leviticus 5 vers 16.

5. De enige, die een zondaar van de macht van de zonde kan verlossen is het Lam van God, Jezus Christus, Die op Golgotha de zondeschuld van alle mensen volkomen heeft betaald. Daarom moet een in zonde verdwaalde christen tot Hem, de Geest van het Lam van God, de enige Verlosser van de zondemacht, komen voor verlossing van zijn of haar zonden. Dit kunnen wij in Matthéus 11 vers 28 lezen: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven”.

6. Een in zonde verdwaalde christen moet Hem in zijn of haar hart binnenlaten, opdat Hij Zijn verlossingswerk in zijn of haar wezen kan volbrengen. Als de bekeerling om deze inwoning of doop in de Geest zal bidden, zo zal Hij deze bede verhoren. Dit kunnen wij lezen in Lukas 11:13 “Als u die (van nature) slecht bent, uw kinderen dus goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader de Heilige Geest (d.i. de Geest van het Lam, Die bereid was te sterven[7]) geven aan hen die (daarom) tot Hem bidden”.


Deze binnenkomst van de Geest van het Lam van God heeft een vijfvoudig doel:
1. Hij wil de bekeerling troosten bij moeilijkheden, ziekte of tegenslag in dit aardse leven.
2. Hij wil de bekeerling deel geven aan Zijn kruisdood tot verlossing van de zondemacht[8], die diep in zijn of haar ziel woont.
3. Hij wil het nieuwe Christusleven[9] in hem of haar inbouwen.
4. Hij wil hem of haar geestelijke sterkte geven om alle aanvallen van welke duistere macht ook in dit aardse leven te kunnen weerstaan en te overwinnen.[10]
5. Sommige van de (echte en oprechte) bekeerlingen zal Hij roepen tot deelname aan de arbeidszalving[11] tot opbouw van Gods Gemeenten/Kerk in deze wereld. De overige (echte en oprechte) bekeerlingen zal Hij tot getuigen[12] maken van Zijn overwinning in hun leven

1. Hij wil de bekeerling – de echt en oprecht van de zonde bekeerde christen – troosten.
In Johannes 14 vers 16-17 lezen wij: “En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, namelijk de Geest van de waarheid (Gods), Die de wereld (dus ook de wereldsgezinde christen) niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet; maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal IN u zijn”.

KLIK HIER als u deze studie - die te lang is voor op het weblog - verder wilt lezen.
 
Nieuwe studie van E. van den Worm,
Van de Heer ontvangen en opgeschreven in juni 2009, op 94 jarige leeftijd!

 
[1] De Bijbelteksten zijn uit de HSV (de Herziene Statenvertaling), tenzij anders vermeld.[2] Middelaar = Tegenwoordig beter bekent als (het Engelse woord) Mediator – wat een tussenpersoon of bemiddelaar betekent.
[3] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl – de studie: “De 7 Geesten van God en van het Lam van God”.
[4] Zie eventueel op onze website de studie: “De overwinnaars; over (de macht van) zonde en satan in de eindtijd”.
[5] De letterlijke vertaling is: De 4 levende wezens.
[6] Zie noot 3.
[7] Want… ook wij moeten bereid zijn (of worden) om af te sterven aan onze oude, zondige natuur.
[8] Zie noot 4.
[9] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl – de studie: “Lukas: Het Boek van de NIEUWE MENS in Christus”.
[10] Zie noot 4.
[11] Deelname aan de arbeidszalving = Hij geeft Zijn zalving – in en door Zijn Geest – aan Zijn, door Hem verkozen, dienstknecht, om voor Hem te (kunnen) arbeiden naar Zijn wil en welbehagen.
[12] Zie eventueel – op onze website www.eindtijdbode.nl – de studie: “Onze aardse roeping: En u zult Mijn getuigen zijn”.

donderdag 10 september 2009

Podium en Gemeente – deel 3B

.
Schriftuurlijke richtlijnen, praktische wenken en raadgevingen voor hen, die in een Gemeentelijke bediening staan.





Wij zijn verantwoordelijk om het vaandel van het recht-gesneden Evangelie hoog te houden
Als wij het recht-gesneden (d.i. zuivere) Woord van God echter de leiding geven en wij de Heilige Geest in de Gemeente (of Kerk) volkomen tot Zijn recht laten komen, dan zal Zijn Geest – werkend door degenen heen, die Hij Zelf hiertoe roept – van de Gemeente een levend en Goddelijk organisme maken. Het is in deze tijd, de eindtijd, dat Gods Geest hiermee bezig is, want Hij zal ‘de woning van God in de Geest’
[1] formeren, waarin en waardoor Hij zal regeren. Hier zal Gods Woord de hoogste autoriteit zijn, het richtsnoer, het kompas. Gods Woord is een volkomen geheel, geschonken aan de Gemeente (of Kerk) van Godswege. Vervloekt is daarom degene die er wat van af doet, of die er wat aan toevoegt (zie Openb. 22:18-19).
Gods dienaren moeten het VOLLE Evangelie prediken, het VOLLE Woord van God, en wel “recht-gesneden” (zoals wij kunnen lezen in 2 Tim. 2:15); zij moeten acht geven op zichzelf, zodat zij zelf niet afdwalen, èn op de (Bijbelse) leer, opdat zij geestelijk “gezond” blijven! Zó zullen deze dienaars van het Woord niet alleen zichzelf behouden, maar ook allen die het Woord, door hun onderwezen, bewaren! Glorie voor God! Dit is nu DE grote verantwoordelijkheid die door Gods opzieners, van hoog tot laag, wordt gedragen. Vertragen zij hierin of “vloeien zij enigermate door”
[2], dan vallen zij innerlijk af van de waarheid (Gods), en staan zij niet langer in de absolute leiding van de Heilige Geest. De Gemeente waarover zij zijn gesteld sterft dan – met hen – geestelijk af en raakt meer en meer verwilderd...
Een rank blijft leven zolang die in de wijnstok blijft, maar als u de rank van de wijnstok afkapt, dan kan u het afgekapte nog wel een rank noemen, maar die rank leeft dan niet meer; die is dood! De rank kan alleen blijven leven, en vruchtdragen, zolang de sappen van de wijnstok erdoorheen gaan. De Gemeente kan enkel en alleen ‘de Woonplaats van God in de Geest’
[3] zijn, zolang als Gods Geest in haar woont en werkt!
Laten wij onszelf daarom nauw (blijven) onderzoeken of wij nog wel in het (ware) geloof zijn en of Christus – door ons oprechte geloof in Hem – nog wel in ons hart woont en troont (d.i. het ook waarlijk voor het zeggen heeft in ons hart en leven)! Laten wij niet gebonden willen zijn door mensen, maar laten wij gebonden willen zijn door het Woord en de Heilige Geest; laten wij gevangenen willen zijn van Jezus Christus. Laat het Woord (opnieuw) de hoogste autoriteit in ons leven en handelen zijn (of worden)!
Indien wij Gods Woord in ons leven eren, zo zal God ons eren. Vrees niet om Hem te dienen zoals Hij dat van u vraagt, want de Heilige Geest is met u. Misschien moet u dan wel door diepten gaan; dat kan, maar u gaat niet alleen! Laten wij in Hem geloven gelijkerwijs de Schrift zegt! Een andere basis van het geloof in Hem is er niet! Laten wij NOOIT de weg van het compromis bewandelen! Laten wij het Woord van God RECHT SNIJDEN en dit recht-gesneden Woord BELEVEN! Doen wij dit niet, dan staan wij schuldig tegenover Hem en ook schuldig tegenover onze broeders en zusters in de Here, die dit Woord van God ten LEVEN nodig hebben.
Natuurlijk moet het motief van het brengen van Gods Woord de Liefde voor God zijn en niet zijn oorsprong hebben in uw vlees. U moet Gods Woord niet willen weerleggen en de ander vermanen om hem of haar verder in de modder te trappen of uit de samenkomst te verjagen, zodat die u niet meer lastig zal vallen. Aan de andere kant moet u blijven vasthouden aan het, aan u, geopenbaarde recht-gesneden (d.i. zuivere) Woord van God en geen gemeenschap of samenkomst – als gevolg van een ziekelijke weekheid, of andere motieven – blijven hebben met hen, die willens en wetens afvallig zijn van de zuivere leer, die u is geopenbaard.
Laten wij in deze dingen beslist door de Geest van God geleid willen worden en niet handelen op grond van gevoel, sympathie of andere vleselijke motieven. Wat leert Gods Woord ons aangaande deze zaken?
· “Ieder die overtreedt en niet blijft in de leer van Christus, die heeft God niet; wie in de leer van Christus blijft, deze heeft zowel de Vader als de Zoon. Als iemand bij u komt en deze leer niet brengt, ONTVANG HEM NIET IN HUIS en BEGROET HEM NIET. Want wie hem begroet, die heeft deel aan zijn slechte werken.” (2 Joh. 1:9-11, HSV)
· “Omdat wij dan deze beloften hebben, geliefden, laten wij onszelf reinigen van alle bevlekking van het vlees en van de geest, en zo de heiliging volbrengen in de vreze Gods.” (2 Kor. 7:1, HSV)
De eerste Gemeente deed dat en daarom was ze zo wonderbaar gezegend en kon Gods kracht zich daar ook zo wonderbaar openbaren.

De wet van wederkerigheid[4] in het Raadsplan van God
De “vroege-Regen-Gemeente” (de 1ste echte “Pinkstergemeente”)[5] was waarlijk “een pijler (of pilaar) en het fundament van de Waarheid (Gods)” (zie 1 Tim. 3:15), de Here kon op haar rekenen. Van zulk een wederkerigheid is (als het goed is) ook sprake in het huwelijksleven: de vrouw kan rekenen op alles wat zij kan verwachten van haar man, als zijnde de sterke, onder de schaduw van wiens vleugels zij vernacht – ik roep u het beeld van Ruth en Boaz voor de geest – als zij van haar kant ook die betrouwbare bruid is, die in onderdanigheid haar man weet te dienen!
Daar zijn vele christenen die in dit leven alles van God verwachten – hetgeen zij ook getuigen en belijden – maar zij vergeten dat zij éérst alles voor Hem moeten durven zijn. Daar is een wet van wederkerigheid in het raadsplan van God. Net zo is het gesteld met de verlossing van zonden, dat geschied alleen door het geloof dat Jezus Christus voor u op het kruis is gestorven en daarna uit de dood is opgestaan. Pas toen u tot waarachtige bekering kwam, kon u, wat deze verlossing van zonden betreft, op Hem rekenen! Eveneens geldt dit voor de genezing van ziekten. Velen verwachten dat de Here Jezus Christus Zich als Geneesheer in hun leven openbaart voor hun zieke lichaam, maar zij vergeten dat lichaam (volkomen) aan de Here toe te wijden! Daar is een wet van wederkerigheid! Ik wil hiermee niet zeggen dat een christen, die zijn of haar lichaam aan de Here heeft toegewijd, niet ziek kan worden. Dit komt door zijn (of haar) onvolkomenheid; men leent nog graag het oor aan dingen die niet uit God zijn; men doet het oog nog (graag) rusten op wereldse begeerten; men volgt nog dikwijls de eigen verlangens en laat ook de “eigen” gevoelens gelden voor de liefde en wil van God. Men wandelt zo nu en dan “in en door God” en bij tijden ook weer niet in God. Als gevolg hiervan wordt men de dupe van het eigen gedrag… en draagt men de consequenties van deze buitensporigheden… Begrijpt u dit, geliefden? Jezus komt voor u op, als u wilt doen wat Hij VAN U VRAAGT. Hij verlost u van uw zonden als u Hem (waarlijk) hebt aangenomen als uw persoonlijke Verlosser. Wilt u Hem kennen als Geneesheer van uw lichaam? Dan moet u uw lichaam aan Hem geven, aan Hem toewijden.
· “Ik roep u er dan toe op, broeders (en zusters), op grond van de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welgevallig, dat is uw redelijke godsdienst. En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid, om te kunnen onderscheiden wat de wil van God is, namelijk het goede en welgevallige en volmaakte.” (Rom. 12:1-2, HSV)
Paulus zegt hier, door de Heilige Geest geleid, dat dit uw “redelijke” godsdienst is. Hij doet hier een beroep op uw rede, op uw verstand. Wilt u dat Jezus de Geneesheer voor uw lichaam wordt, zo geef dat lichaam (helemaal) aan Jezus. Laat uw lichaam waarlijk een tempel zijn van de Heilige Geest!
[6] Gods Woord leert ons – en ik geloof dit met mijn gehele hart – dat als Hij IN ons woont en troont (d.i. het ook waarlijk voor het zeggen heeft in ons hart en leven), en als Zijn Woord in ons blijft (d.i. dat wij Zijn Woord ook gehoorzamen), ziekte – of welke macht van de vijand ook – geen macht (meer) over ons heeft. Want, als de opstandingskracht van Christus in ons is, dan kan geen ziektemacht in ons huizen.
Ziekte, dat het product van de zonde en de boze is, kan Hem NOOIT verheerlijken. God werd niet verheerlijkt toen Hiskia ziek was, maar wel toen hij genas; God werd niet verheerlijkt toen Job vol zweren zat, maar wel toen hij genezen en in alles hersteld was. God wordt verheerlijkt in een gezond lichaam en NOOIT in een ziek lichaam. Het kan nooit Gods wil zijn dat u ziek blijft, tenzij Hij uitdrukkelijk heeft geopenbaard dat Hij – om bepaalde, bekering uitwerkende redenen – de ziekte nog toelaat. Hij wil een Heelmeester zijn voor uw geest, uw ziel en lichaam. In en door uw genezen en herstelde geest en ziel en lichaam komt Hij tot Zijn recht en wordt zo verheerlijkt. Door uw bekering, genezing en de vernieuwing van uw wezen – in en door Christus – kunt u van Zijn opstandingskracht een (krachtig) getuige zijn, dat aantrekt en tot navolging noodt.
Kortom, geliefden, als u wilt dat de Heilige Geest Zich manifesteert in en door uw wezen, dan moet u Hem toestaan dat Hij van u maakt, wat Hij van u wil maken! Zo zal de Heilige Geest tot Zijn recht komen, omdat Hij “woont en troont” (en het dus voor het zeggen heeft) in uw hart. Zo vormt de gehele Gemeente waarlijk een woonplaats van God in de Geest en vormt zij een kracht van God “boven bidden en denken”, een kracht waar de wereld voor beeft. Herinnert u zich wat de reactie buiten de Gemeente was, toen Ananias en Saffira dood neervielen en weggebracht waren? Daar kwam vrees over allen, zowel binnen als buiten de Gemeente (zie Hand. 5:1-11). Want allen die zich niet – of niet oprecht – bekeerd hadden, waren bang om in die Gemeente te zijn of te komen. Ik geloof dat deze tijd terugkomt; ik geloof dat de Heilige Geest het Lichaam van Christus in diezelfde staat en kracht wil brengen, zodat het de wereld zal doen beven en sidderen. We vinden deze heerlijkheid van de Bruidsgemeente goed uitgebeeld in de 45ste Psalm.

KLIK HIER om deze studie (deel 3B) – die te lang is voor op het weblog – verder te lezen.[7]

CJH Theys[8]

[1] Zie eventueel op onze website www.eindtijdbode.nl/ de studie: “Geroepen om te worden gemaakt tot Gods doel met de mens: een eeuwige, heilige tempel van onze almachtige God en Vader”.
[2] In de SV staat geschreven: “opdat wij niet te eniger tijd doorvloeien”. In de HSV staat: “opdat wij niet op enig moment met de stroom meegezogen worden” (zie Hebr. 2:1b).
[3] Zie noot 1.
[4] De wet van wederkerigheid = Je zou hier, ter verduidelijking, kunnen zeggen: “De liefde moet van twee kanten komen”.
[5] De vroege-Regen-Gemeente = De 1ste “Pinkstergemeente”, vanwege de uitstorting van de Heilige Geest tijdens het Pinksterfeest, volgens Handelingen 2 vers 1-4.
[6] Zie noot 1.
[7] Voor deel 1, 2 en 3A van “Podium en Gemeente”, zie ons weblog van 4 juni, 10 juli en 10 augustus 2009.
[8] Voor meer over de schrijver van deze studie, zie het artikel (het "In memoriam") op ons weblog van 23 augustus 2009.
· De 1ste uitgave van deze studie was omstreeks 1970 (in boekvorm). Deze hernieuwde versie is door ons bewerkt naar (meer) HEDENDAAGS Nederlands. De originele versie (digitaal uitgetypt) is eventueel op aanvraag – via
info@eindtijdbode.nl – te verkrijgen.

woensdag 9 september 2009

“Vers voor vers” uitleg van Bijbelboeken













Van diverse Bijbelboeken hebben wij een uitgebreide Bijbelstudie – namelijk: “VERS voor VERS” uitgelegd – op onze website
www.eindtijdbode.nl staan:

Onder andere van het Bijbelboek:

  1. Het Hooglied (van Salomo)

  2. Job

  3. (het Evangelie volgens) Johannes*

  4. (het Evangelie volgens) Lukas*

  5. Zacharia (de profeet)

* Noot:
Deze 2 Bijbelstudies zijn ook in het Engels vertaald, zie eventueel de studies “John” en “Luke” op www.endtime-messenger.com/

A. Klein

Vers voor vers uitleg van Bijbelboeken